تحلیل تاثیر آموزش مجازی مبتنی بر شبیه سازی بر یادگیری پایدار

مقاله حاضر با روش مروری کتابخانه ای به تحلیل تاثیر آموزش مجازی مبتنی بر شبیه سازی بر یادگیری پایدار در نظام آموزش عالی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که محیط های شبیه سازی شده با فراهم آوردن بستری برای درگیری فعال، تمرین مکرر و ایمن، و ایجاد موقعیت های مسئله محور، به طور معناداری باعث تعمیق یادگیری و افزایش ماندگاری مفاهیم در طول زمان می شوند. در مقایسه با آموزش سنتی، شبیه سازی های تعاملی به ویژه در دروس عملی و مهارتی، از کاهش فراموشی جلوگیری کرده و انتقال یادگیری به موقعیت های واقعی را تسهیل می کنند. همچنین میزان واقع گرایی شبیه سازی ها رابطه مستقیمی با کیفیت یادگیری پایدار دارد. موفقیت این رویکرد مستلزم نقش فعال معلمان و طراحان آموزشی در طراحی هدفمند سناریوها و ارائه بازخوردهای به موقع است. با وجود محدودیت هایی نظیر هزینه های زیرساختی و نیاز به توانمندی مدرسان، به کارگیری اصولی شبیه سازی در آموزش مجازی می تواند تحولی اساسی در ارتقای یادگیری پایدار ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، شبیه سازی ، یادگیری پایدار ، درگیری فعال ، انتقال یادگیری