تاثیر واقعیت درمانی بر انعطاف پذیری شناختی افراد پس از طلاق(محوریت مهارت های شناختی)

طلاق یکی از پرتنش ترین رویدادهای زندگی است که پیامدهای شناختی، هیجانی و اجتماعی متعددی به همراه دارد و می تواند رضایت از زندگی و مهارت های شناختی افراد را به طور قابل توجهی کاهش دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر واقعیت درمانی با محوریت مهارت های شناختی بر رضایت از زندگی و انعطاف پذیری شناختی با در نظر گرفتن نقش میانجی تنظیم هیجانی در افراد پس از طلاق انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی و طرح آن پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان و مردان طلاق گرفته ساکن شهر … در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها، نمونه ای به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی … جلسه تحت مداخله واقعیت درمانی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل طراحی جلسات واقعیت درمانی با محوریت مهارت های شناختی پرسش نامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که واقعیت درمانی با محوریت مهارت های شناختی به طور معناداری انعطاف پذیری شناختی افراد پس از طلاق را افزایش می دهد. نتیجه گیری این است که واقعیت درمانی مبتنی بر مهارت های شناختی می تواند به عنوان رویکردی موثر در بهبود کیفیت زندگی و ارتقای توانایی های شناختی و هیجانی افراد پس از طلاق مورد استفاده قرار گیرد و راهکارهای عملی برای مداخلات روان شناختی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

واقعیت درمانی ، مهارت های شناختی ، رضایت از زندگی ، انعطاف پذیری شناختی ، طلاق