مقایسه تاب آوری، سرسختی روان شناختی و انعطاف پذیری کودکان کار و کودکان عادی ۱۰ تا ۱۵ سال در شهر آمل

پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاب آوری، سرسختی روان شناختی و انعطاف پذیری کودکان کار و کودکان عادی ۱۰ تا ۱۵ سال در شهر آمل انجام شد. روش پژوهش حاضر علی مقایسه ای بود. جامعه آماری تمامی کودکان کار و عادی ۱۰ تا ۱۵ سال ساکن شهر آمل به تعداد ۱۲۰ نفر در سال ۱۴۰۴ بودند که تعداد ۶۰ نفر از آن ها به عنوان نمونه ، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه کودکان کار(۳۰ نفر) و گروه کودکان عادی (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای اندازه گیری مورد استفاده شامل پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، سرسختی روانشناختی اهواز کیامرثی و همکاران (۱۹۷۳) و انعطاف پذیری بوند و همکاران (۲۰۱۱) بود. از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و (تحلیل واریانس چند متغیری (مانوا) و تک متغیری (انوا) در متن مانوا) توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۴، برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان تاب آوری در کودکان کار و عادی تفاوتی وجود ندارد اما، بین سرسختی روانشناختی و انعطاف پذیری در کودکان کار و عادی متفاوت است (۰۵/۰p <). بر اساس نتایج پژوهش که کودکان عادی در شاخص های تاب آوری، سرسختی روان شناختی و انعطاف پذیری، برتری آماری نسبت به گروه کودکان کار دارند؛ این شکاف، اهمیت عوامل محیطی و حمایتی در شکل گیری این مولفه های سازگاری را در بستر آسیب پذیری اجتماعی مبرهن می سازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، سرسختی روانشناختی ، انعطاف پذیری ، کودکان کار ، کودکان عادی