ارتباطات تعاملی در مدیریت شهری

ارتباطات تعاملی به عنوان یکی از ارکان حکمرانی مطلوب شهری، نقش تعیین کننده ای در کاهش شکاف میان مدیریت شهری و شهروندان، افزایش اعتماد عمومی و بهبود کیفیت تصمیم گیری دارد. در این مقاله، با رویکردی میان رشته ای و مبتنی بر مبانی نظری ارتباطات و حکمرانی، به بررسی نقش ارتباطات تعاملی در مدیریت شهری پرداخته می شود. مسئله اصلی مقاله این است که چرا و چگونه الگوهای ارتباطی دوسویه (تعامل محور) می توانند به بهبود سیاست گذاری، افزایش مشارکت و ارتقای اثربخشی خدمات شهری منجر شوند. مقاله پس از مرور مبانی نظری و پیشینه، روش شناسی پژوهش را به صورت کیفی/تحلیلی طراحی کرده و سپس با استخراج مولفه های کلیدی ارتباطات تعاملی، یک الگوی پیشنهادی برای مدیریت شهری ارائه می دهد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که تحقق ارتباطات تعاملی نیازمند مولفه هایی مانند شفافیت، دسترسی پذیری اطلاعات، طراحی کانال های تعاملی چندسطحی، پاسخگویی و سازوکارهای بازخورد است. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران شهری ارائه می شود و فهرست منابع بر اساس استاندارد APA تنظیم می گردد.

کلیدواژه ها:

ارتباطات تعاملی ، مدیریت شهری ، حکمرانی شهری ، مشارکت شهروندی ، پاسخگویی ، سیاست گذاری عمومی