نقش رشته طراحی و نقشه کشی در بازآفرینی شهری

بازآفرینی شهری فرآیندی چند بعدی است که با هدف ارتقای کیفیت کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی محدودههای شهری و بهویژه بافتهای ناکارآمد انجام میشود. در این میان، رشته طراحی و نقشهکشی با تکیه بر تواناییهای ترسیمی، برداشت و مستندسازی، خوانش فضایی، تهیه نقشههای دقیق و استفاده از ابزارهای دیجیتال میتواند نقش مهمی در شناخت وضع موجود و تبدیل اطلاعات خام به دادههای قابل استفاده برای برنامهریزی و طراحی شهری ایفا کند. هدف این مقاله بررسی نقش و ظرفیتهای رشته طراحی و نقشهکشی در فرایند بازآفرینی شهری است. پژوهش حاضر با روش مروری تحلیلی و با استفاده از مطالعات علمی مرتبط تحلیل فضایی و برنامهریزی بازآفرینی انجام شده است. نتایج نشان میدهد که مهارتهای طراحی و نقشهکشی، در صورت پیوند ، برداشت میدانی و دانش شهرسازی، میتوانند در تهیه نقشههای پایه، تحلیل کاربری زمین، شناسایی بافتهای مسئلهدار، ارزیابی دسترسی، مستندسازی بناها، سناریوسازی و ارائه گزینههای طراحی موثر باشند. با این حال، نقش این رشته نباید به ترسیم فنی محدود شود؛ بلکه توسعه مهارتهای دادهمحور و توانایی همکاری میانرشتهای برای افزایش اثربخشی آن ضروری است.

کلیدواژه ها:

طراحی و نقشهکشی ، بازآفرینی شهری ، نقشهبرداری ، برنامهریزی شهری