مقایسه عملکرد روش های مختلف پایدارسازی گودهای عمیق در خاک های ریزدانه با تاکید بر مطالعات موردی تبریز

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PSHCONF33_191

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

گودبرداری های عمیق در محیط های شهری، به ویژه در خاک های ریزدانه، همواره یکی از چالش های اصلی مهندسان ژئوتکنیک بوده است. وجود ساخت وسازهای مجاور، سطح آب زیرزمینی بالا و ماهیت خاک های ریزدانه، انتخاب روش مناسب پایدارسازی گود را به یک تصمیم حیاتی تبدیل می کند. در سال های اخیر، روش های متعددی برای پایدارسازی گودهای عمیق در خاک های ریزدانه توسعه یافته است که از جمله آن ها می توان به دیوار دیافراگمی با مهارهای مختلف (انکراژ، مهاربند فلزی، دیوار پشتیبان و روش Top-Down)، میخ کوبی، انکراژ و اختلاط عمیق اشاره کرد. هر یک از این روش ها با مکانیسم های متفاوت، به کنترل تغییر شکل گود و کاهش نشست سطح زمین کمک می کنند. انتخاب روش مناسب به عواملی مانند نوع خاک، عمق گود، شرایط آب زیرزمینی، محدودیت های فضایی و هزینه بستگی دارد. این مقاله با هدف مقایسه سیستماتیک عملکرد روش های مختلف پایدارسازی گودهای عمیق در خاک های ریزدانه، با تاکید بر مطالعات موردی انجام شده در تبریز و جهان تدوین شده است.این مطالعه با رویکرد مروری-تحلیلی و با بهره گیری از یافته های پژوهش های معتبر در زمینه پایدارسازی گودهای عمیق انجام شده است. منابع اصلی شامل مطالعه موردی بر روی گود ۱۴ متری در خاک ریزدانه اشباع در مجاورت یک ساختمان تاریخی که در آن عملکرد دیوار دیافراگمی با مهارهای مختلف (انکراژ، دیوار پشتیبان و قاب خمشی) مقایسه شده است ، مطالعه عددی بر روی ایستگاه L۲-S۱۷ خط ۲ متروی تبریز که به بررسی تاثیر سختی دیوار بر تغییر شکل گود در لایه های مارنی پرداخته است ، مطالعه تجربی بر روی عملکرد میخ کوبی در خاک های ریزدانه با پلاستیسیته بالا ، و مطالعه مروری بر عملکرد سیستم های مختلف مهار گود با استفاده از ۱۵۰۰ مورد تاریخی هستند.مقایسه عملکرد روش های مختلف پایدارسازی گودهای عمیق در خاک های ریزدانه نشان می دهد که دیوار دیافراگمی با مهار انکراژ و روش های Top-Down بهترین عملکرد را در کنترل تغییر شکل و نشست دارند. با این حال، هزینه و زمان اجرای بالاتر آن ها، انتخاب روش را به یک تصمیم اقتصادی-فنی تبدیل می کند. میخ کوبی در خاک های ریزدانه با پلاستیسیته بالا عملکرد قابل قبولی دارد و می تواند به عنوان یک جایگزین اقتصادی در شرایط مناسب استفاده شود. در خاک های مارنی تبریز، به دلیل حساسیت به رطوبت و تغییر شکل، استفاده از دیوار دیافراگمی با سختی مناسب و تحلیل دقیق با مدل های رفتاری پیشرفته توصیه می شود.

نویسندگان

ایرج فتح اله پور

۱- کارشناسی ارشد عمران – گرایش مکانیک خاک و پی