تبیین نقش فضاهای فرهنگی طبیعت محور در تقویت حس تعلق و هویت فرهنگی

فضاهای فرهنگی طبیعت محور با تلفیق مولفه های طبیعی، فرهنگی و اجتماعی، ظرفیت قابل توجهی برای ایجاد تجربه های معنادار و تقویت ارتباط کاربران با محیط و ارزش های فرهنگی دارند. پژوهش حاضر به تبیین نقش این فضاها در تقویت حس تعلق و هویت فرهنگی می پردازد و بر این فرض استوار است که بهره گیری هدفمند از عناصر طبیعی، مولفه های هویت ساز، عناصر هویت بخش معماری و ایجاد زمینه برای تعاملات اجتماعی و فرهنگی، می تواند حس تعلق کاربران به محیط و هویت فرهنگی آنان را تقویت کند. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است و داده های مورد نیاز با استفاده از مطالعات اسنادی و کتابخانه ای و بررسی نمونه های مرتبط گردآوری و تحلیل شده اند. در این راستا، مولفه های موثر بر شکل گیری حس تعلق و هویت فرهنگی در فضاهای فرهنگی طبیعت محور مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که پیوند هدفمند طبیعت با مولفه های فرهنگی و اجتماعی، از طریق ارتقای هویت مندی و خوانایی محیط، ایجاد فرصت برای تعاملات اجتماعی، شکل گیری خاطره جمعی و فراهم کردن تجربه حضور معنادار، نقش موثری در تقویت حس تعلق و هویت فرهنگی کاربران دارد. همچنین، استفاده از عناصر طبیعی و الگوهای معماری بومی در کنار سازماندهی مناسب فعالیت های فرهنگی، می تواند به ایجاد محیط هایی هویت مند، تعامل پذیر و برخوردار از پیوند عمیق تر میان انسان، محیط و فرهنگ منجر شود. بر این اساس، طراحی فضاهای فرهنگی بر پایه اصول طبیعت محوری می تواند زمینه ساز شکل گیری محیط هایی هویت مند، تعلق آفرین و انسان محور باشد و به ارتقای کیفیت فضاهای عمومی معاصر کمک کند.

کلیدواژه ها:

فضای فرهنگی ، طبیعت محوری ، حس تعلق ، هویت فرهنگی