ارزیابی نقش فناوری های نوین در کاهش آلایندگی حمل ونقل شهری با رویکرد توسعه پایدار (مطالعه موردی: سازمان حمل ونقل بار و مسافر شهرداری یزد)

امروزه رشد شتابان شهرنشینی و افزایش روزافزون تعداد وسایل نقلیه موتوری، حمل ونقل شهری را به یکی از اصلی ترین منابع تولید آلاینده های زیست محیطی در کلان شهرها و شهرهای میانی کشور تبدیل کرده است. شهر یزد نیز به عنوان یکی از شهرهای تاریخی و در حال توسعه ایران، با چالش های ناشی از افزایش ترافیک، مصرف سوخت های فسیلی و آلودگی هوا مواجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و ارزیابی نقش فناوری های نوین در کاهش آلایندگی حمل ونقل شهری، با تمرکز بر عملکرد سازمان حمل ونقل بار و مسافر شهرداری یزد، تدوین شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد و گزارش های عملکردی سازمان و مشاهدات میدانی نگارنده گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری فناوری هایی نظیر سامانه های حمل ونقل هوشمند، نوسازی و الکتریکی سازی بخشی از ناوگان اتوبوسرانی، سامانه های مدیریت ناوگان مبتنی بر جی پی اس، بهینه سازی مسیرها و زمان بندی سفرها، و توسعه فرهنگ استفاده از حمل ونقل عمومی، می تواند به کاهش محسوس آلاینده های هوا از جمله مونوکسیدکربن، اکسیدهای نیتروژن و ذرات معلق و همچنین کاهش مصرف سوخت منجر شود. در پایان، راهکارهایی کاربردی برای توسعه و تعمیق این فناوری ها در سازمان های حمل ونقل شهری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل شهری ، آلودگی زیست محیطی ، فناوری های نوین ، توسعه پایدار ، حمل ونقل هوشمند.