پوشش های ضدباکتری مبتنی بر آنتیموان برای سطوح معماری پرتماس در بیمارستان ها و ساختمان های عمومی: مشخصه یابی مواد، مکانیسم های مهار میکروبی و یکپارچه سازی عملکردی در معماری

عفونت های مرتبط با مراقبت های بهداشتی و انتقال پاتوژن ها از طریق سطوح معماری پرتماس، از چالش های مهم بیمارستان ها و ساختمان های عمومی محسوب می شود. پژوهش حاضر با عنوان «پوشش های ضدباکتری مبتنی بر آنتیموان برای سطوح معماری پرتماس در بیمارستان ها و ساختمان های عمومی»، با هدف بررسی قابلیت نانوذرات تری اکسید آنتیموان و سولفید آنتیموان در ایجاد پوشش های پلیمری ضدباکتری، پایدار و دارای عملکرد دوگانه ضدحریق انجام شده است. ماهیت متن، یک گزارش جامع/مرور مفهومی با اتکا به ادعاهای ارزیابی آزمایشگاهی است و به دلیل نبود اطلاعاتی مانند تعداد نمونه ها، گروه کنترل، تکرار آزمایش ها و پروتکل آماری، نمی توان آن را یک مطالعه تجربی اصیل کاملا قابل بازآزمایی تلقی کرد.مواد مورد بررسی شامل نانوذرات آنتیموان با اندازه تقریبی ۵۰ تا ۲۰۰ نانومتر، رزین های اپوکسی و پلی یورتان و زیرلایه های فولادی و ABS است. پوشش ها در برابر باکتری های Staphylococcus aureus، Escherichia coli، Pseudomonas aeruginosa و Klebsiella pneumoniae ارزیابی شده اند. ابزارهای معرفی شده برای مشخصه یابی شامل میکروسکوپ الکترونی روبشی و طیف سنجی پراکندگی انرژی پرتو ایکس (SEM/EDS)، میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM)، طیف سنجی FTIR، آزمون چسبندگی متقاطع بر مبنای ISO ۲۴۰۹ و آزمون سایش تبر است. با وجود معرفی این ابزارها، شیوه اعتبارسنجی، کالیبراسیون، روش نمونه گیری، آزمون های آماری و شاخص های پایایی داده ها گزارش نشده اند.یافته ها حاکی از پراکنش نسبتا یکنواخت نانوذرات در ماتریس پلیمری، زبری سطح حدود ۲٫۶۵ نانومتر، چسبندگی و مقاومت سایشی مطلوب، و کاهش ۸۵ تا ۹۷ درصدی کلونیزاسیون باکتریایی است. مکانیسم پیشنهادی شامل تولید گونه های فعال اکسیژن، استرس اکسیداتیو، تخریب غشای سلولی، اختلال در فعالیت های آنزیمی و مهار تشکیل ماتریس خارج سلولی بیوفیلم است. در مجموع، پوشش های آنتیموان محور ظرفیت استفاده به عنوان راهکاری مکمل برای کنترل عفونت و افزایش مقاومت حریق را دارند؛ بااین حال، پیش از کاربرد وسیع، انجام آزمون های استاندارد رهایش ذرات، سمیت سلولی، دوام بلندمدت و ارزیابی آماری کنترل شده ضروری است.

کلیدواژه ها:

پوشش ضدباکتری آنتیموان محور ، سطوح معماری پرتماس ، عفونت های بیمارستانی ، نانوذرات تری اکسید آنتیموان ، مهار بیوفیلم