ارزیابی و بهینه سازی نظام کاربری زمین و توزیع خدمات شهری با تاکید بر عدالت فضایی و دسترسی برابر شهروندان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 103
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PSHCONF33_140
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405
چکیده مقاله:
توزیع مناسب کاربری های زمین و خدمات شهری یکی از مولفه های اساسی در شکل گیری شهری متعادل، کارآمد و عادلانه است. عدم تعادل در استقرار خدمات و تمرکز امکانات در برخی پهنه های شهری می تواند موجب شکل گیری نابرابری فضایی، افزایش فاصله شهروندان از خدمات و تشدید تفاوت در کیفیت زندگی میان مناطق مختلف شهر شود. ازاین رو، توجه به عدالت فضایی و دسترسی برابر شهروندان به خدمات، یکی از الزامات اساسی برنامه ریزی و مدیریت شهری محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و بهینه سازی نظام کاربری زمین و توزیع خدمات شهری با تاکید بر عدالت فضایی و دسترسی برابر شهروندان انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است. در این مطالعه، توزیع فضایی کاربری ها و خدماتی همچون آموزشی، درمانی، فضای سبز، ورزشی، فرهنگی، خدمات عمومی و حمل ونقل عمومی مورد بررسی قرار گرفته و میزان دسترسی گروه های مختلف جمعیتی به این خدمات ارزیابی می شود. برای تحلیل الگوی توزیع فضایی خدمات، از قابلیت های سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، تحلیل شبکه، شاخص های دسترسی و روش های تصمیم گیری چندمعیاره استفاده می شود. همچنین با تلفیق شاخص های جمعیتی، فاصله، ظرفیت خدمات و ویژگی های فضایی، پهنه های برخوردار و کم برخوردار شناسایی خواهند شد.نتایج مورد انتظار پژوهش نشان می دهد که صرف وجود خدمات در سطح شهر، الزاما به معنای توزیع عادلانه آن ها نیست؛ بلکه مکان، ظرفیت، کیفیت، فاصله و قابلیت دسترسی شهروندان باید به صورت هم زمان مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس، ممکن است برخی مناطق از نظر تعداد خدمات وضعیت مناسبی داشته باشند، اما به دلیل فاصله زیاد، ضعف شبکه دسترسی یا تراکم جمعیتی بالا، همچنان با کمبود واقعی خدمات مواجه باشند.در نهایت، پژوهش با ارائه الگویی برای ارزیابی و بهینه سازی فضایی کاربری زمین و خدمات شهری، زمینه شناسایی مناطق کم برخوردار، تعیین اولویت های مداخله و مکان یابی مناسب خدمات جدید را فراهم می کند. اجرای این رویکرد می تواند به کاهش نابرابری فضایی، افزایش دسترسی برابر شهروندان و حرکت مدیریت شهری به سمت توسعه متوازن و عدالت محور کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا پلاسی زاده
کارشناسی ارشد معماری- دانشگاه پیام نور بندرعباس