تاثیر پلتفرم های شهروند الکترونیک بر حس تعلق اجتماعی و انسجام جامعه شناسی شهری

شهر الکترونیک، به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای عصر دیجیتال، نه تنها سازوکارهای خدمت رسانی شهری را دگرگون ساخته، بلکه مناسبات اجتماعی، هویت جمعی و کیفیت زیست جمعی شهروندان را نیز تحت تاثیر قرار داده است. این مقاله با بهره گیری از رویکردی جامعه شناختی و مرور نظام مند ادبیات موجود، به بررسی تاثیر پلتفرم های شهروند الکترونیک بر دو مولفه بنیادین زیست شهری یعنی حس تعلق اجتماعی و انسجام اجتماعی می پردازد. استدلال اصلی پژوهش آن است که این پلتفرم ها با تسهیل دسترسی به خدمات، افزایش شفافیت و ایجاد بسترهای نوین تعامل، می توانند به مثابه ابزاری توانمند برای بازتولید سرمایه اجتماعی، تقویت مشارکت مدنی و هویت بخشی به شهروندان عمل کنند. بااین حال، این فرایند بدون مدیریت هوشمندانه، توجه به عدالت در دسترسی و کاستن از شکاف دیجیتال، نه تنها به انسجام موجود دامن نمی زند، بلکه می تواند به تشدید نابرابری های اجتماعی و تضعیف پیوندهای محلی بینجامد. مقاله در پایان با ارائه چارچوبی تحلیلی، بر لزوم طراحی سیاست های توانمندسازی دیجیتال توام با تقویت تعاملات حضوری و محلی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شهروند الکترونیک ، حس تعلق اجتماعی ، انسجام شهری ، مشارکت مدنی.