نقش فناوری های نوین (IoT، هوش مصنوعی و کلان داده) در تحول برنامه ریزی شهری مشارکتی

برنامه ریزی شهری هوشمند، آینده نگرترین الگوی مدیریت شهری در قرن بیست و یکم است. این الگو با تکیه بر فناوری های داده محور و تعاملات دیجیتال، می تواند بهره وری شهری را افزایش داده و خدمات عمومی را کارآمدتر سازد. با این حال، موفقیت آن در گرو تلفیق موثر فناوری با حکمرانی خوب، عدالت اجتماعی و اخلاق داده است. این مقاله به بررسی نقش تحول آفرین این سه فناوری در توانمندسازی شهروندان و تسهیل هم آفرینی در مدیریت شهری می پردازد. شبکه های حسگر IoT با جمع آوری لحظه ای داده های زیستی، زیست محیطی و ترافیکی، بستری از اطلاعات خام و به روز را فراهم می آورند. کلان داده با یکپارچه سازی و پردازش این حجم عظیم اطلاعات، الگوهای پنهان شهری را آشکار ساخته و هوش مصنوعی نیز با به کارگیری الگوریتم های پیش بینی کننده و تحلیل گرای احساسات، امکان تفسیر نیازهای واقعی و نظرات عمومی را در مقیاسی بی سابقه میسر می سازد. یافته ها نشان می دهد که این هم افزایی فناورانه، نه تنها شفافیت و پاسخ گویی تصمیم گیری را افزایش می دهد، بلکه با ارائه پلتفرم های شبیه سازی تعاملی و بازخورد آنی، عاملی کلیدی در افزایش اعتماد اجتماعی و تبدیل شهروندان از مصرف کننده منفعل به ناظران و همیاران فعال در فرآیند برنامه ریزی شهری محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری مشارکتی ، اینترنت اشیا (IoT) ، هوش مصنوعی ، کلان داده ، شهر هوشمند