عنوان :ارزیابی نقش معماری و طراحی شهری ایمن محور در ارتقای دسترسی و کاهش زمان پاسخ گویی خودروهای آتش نشانی در بافت های متراکم شهر تهران.

دسترسی سریع و قابل اتکای نیروهای آتش نشانی به محل حادثه یکی از مولفه های بنیادین ایمنی شهری است و کیفیت آن تنها به تعداد ایستگاه ها وابسته نیست، بلکه از نحوه استقرار کاربری ها، پیوستگی شبکه معابر، عرض و ظرفیت گذرها، تراکم ساختمانی، پارک حاشیه ای، موانع کالبدی، طراحی ورودی ساختمان ها و کیفیت ارتباط میان ساختمان و شبکه معابر تاثیر می پذیرد. هدف این پژوهش ارائه چارچوبی کاربردی برای ارزیابی نقش معماری و طراحی شهری ایمن محور در بهبود دسترسی خودروهای آتش نشانی در بافت های متراکم تهران است. پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی تحلیلی است و بر تحلیل اسناد و مطالعات پیشین، معیارهای دسترسی شبکه ای و الزامات طراحی شهری و معماری تکیه دارد. یافته های مطالعات پیشین در تهران نشان می دهد که مشکلاتی مانند دسترسی یک طرفه، معابر متراکم و باریک و کاهش پوشش زمانی می تواند سطح خدمت رسانی مراکز امدادی را محدود کند. بر این اساس، مجموعه ای از شاخص های کالبدی، شبکه ای و مدیریتی در قالب یک مدل ارزیابی چندمعیاره پیشنهاد شده است. نتیجه اصلی آن است که افزایش ایمنی باید از مرحله مکان یابی و طراحی معبر تا طراحی ورودی ساختمان، کنترل موانع و مدیریت هوشمند دسترسی امتداد یابد. در پایان، راهکارهای اجرایی برای شهرداری تهران و سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

آتش نشانی ، طراحی شهری ایمن ، دسترسی اضطراری ، شبکه معابر ، تهران