عنوان : بررسی تاثیر سیستم های حمل ونقل هوشمند بر مدیریت بحران و ایمنی شهری با تاکید بر نقش سازمان آتش نشانی شهرداری تهران (مطالعه موردی: منطقه ۶)

کلانشهر تهران با جمعیتی بیش از ۹ میلیون نفر و ترافیک سنگین روزانه، یکی از پرچالش ترین شهرهای ایران در حوزه حمل ونقل و مدیریت بحران محسوب می شود. سیستم های حمل ونقل هوشمند (ITS) به عنوان راهکاری نوین برای کاهش ترافیک، افزایش ایمنی و بهبود مدیریت شهری مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سیستم های حمل ونقل هوشمند بر مدیریت بحران و ایمنی شهری با تاکید بر نقش سازمان آتش نشانی شهرداری تهران در منطقه ۶ انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد بالادستی شهرداری تهران از جمله طرح جامع حمل ونقل و ترافیک شهر تهران و مصوبه توسعه ساختمان سبز، و همچنین مطالعه میدانی وضعیت ترافیک و دسترسی های منطقه ۶ صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که منطقه ۶ با دارا بودن مراکز حیاتی نظیر بیمارستان ها، ساختمان های دولتی و مراکز تجاری، از تراکم ترافیکی بالایی برخوردار بوده و زمان پاسخ گویی خودروهای آتش نشانی در ساعات اوج ترافیک به بیش از ۱۰ دقیقه می رسد که فراتر از استاندارد جهانی (۴ تا ۶ دقیقه) است. پیاده سازی سیستم های حمل ونقل هوشمند شامل چراغ های راهنمایی تطبیقی، سامانه های پایش ترافیک لحظه ای، اولویت دهی به خودروهای امدادی و سیستم های هشدار سریع، می تواند زمان پاسخ گویی را تا ۴۰ درصد کاهش دهد. همچنین همکاری سازمان آتش نشانی با معاونت حمل ونقل و ترافیک شهرداری تهران در ایجاد مسیرهای اختصاصی امداد و نصب تجهیزات هوشمند، نقش موثری در ارتقای ایمنی شهری ایفا کرده است. این پژوهش پیشنهاد می دهد که شهرداری تهران با تصویب الزامات قانونی برای به کارگیری ITS در کلیه پروژه های عمرانی و همچنین اختصاص بودجه ویژه برای هوشمندسازی مسیرهای امدادی، گام های موثری در کاهش تلفات و خسارات ناشی از حوادث شهری بردارد.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل هوشمند ، مدیریت بحران ، سازمان آتش نشانی شهرداری تهران ، ایمنی شهری ، منطقه ۶ تهران