نقش روحانیون در پیشگیری از آسیب های اجتماعی با تاکید بر مشارکت های مردمی

این مقاله با هدف بررسی نقش روحانیون در پیشگیری از آسیب های اجتماعی با تاکید بر مشارکت های مردمی تدوین شده است. مسئله اصلی مقاله آن است که بسیاری از آسیب های اجتماعی، پیش از تبدیل شدن به بحران های آشکار، در بستر خانواده، محله، مدرسه، گروه همسالان و روابط روزمره شکل می گیرند و مهار آنها تنها با مداخله رسمی نهادهای دولتی امکان پذیر نیست. از این رو، روحانیون به دلیل برخورداری از جایگاه فرهنگی، اعتماد اجتماعی، ارتباط مستقیم با مردم و حضور در مسجد و محله می توانند در آگاهی بخشی، تقویت اخلاق اجتماعی، کاهش تعارض های خانوادگی، حمایت از افراد در معرض آسیب و پیوند دادن مردم با نهادهای حمایتی نقش موثری ایفا کنند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که پیشگیری موفق از آسیب های اجتماعی زمانی تحقق می یابد که روحانیون از نقش صرفا تبلیغی فراتر رفته و به کنشگران اجتماعی آگاه، مشاوران امین محله و حلقه اتصال میان مردم، خانواده ها، مدرسه ها، خیرین و دستگاه های حمایتی تبدیل شوند. نتایج مقاله بیانگر آن است که مشارکت های مردمی مسجد محور، آموزش خانواده، شبکه سازی محلی، صیانت از کرامت افراد آسیب دیده و همکاری میان نهادهای دینی و اجتماعی می تواند زمینه کاهش آسیب ها و افزایش سلامت اجتماعی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

روحانیون ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری اجتماعی ، مشارکت مردمی ، مسجد ، سلامت اجتماعی