تحلیل نقش برنامه ریزی آموزشی در پرورش توانایی حل مسئله دانش آموزان تیزهوش

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش برنامه ریزی آموزشی در پرورش توانایی حل مسئله دانش آموزان تیزهوش انجام شده است و بر این دیدگاه استوار است که برخورداری از توانایی شناختی بالا، بدون طراحی هدفمند فرصت های یادگیری، لزوما به رشد مطلوب مهارت حل مسئله منجر نمی شود. برنامه ریزی آموزشی از طریق تعیین اهداف شناختی سطح بالا، انتخاب محتوای چالش برانگیز، طراحی فعالیت های مسئله محور، ایجاد فرصت های پرسشگری و کاوش، تنظیم سطح دشواری تکالیف و پیش بینی بازخوردهای آموزشی می تواند زمینه فعال شدن ظرفیت های تحلیلی دانش آموزان تیزهوش را فراهم سازد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و مفاهیم مرتبط با برنامه ریزی آموزشی، ویژگی های شناختی دانش آموزان تیزهوش و مولفه های فرایند حل مسئله مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. نتایج بررسی ها نشان می دهد که برنامه ریزی آموزشی انعطاف پذیر و متناسب با تفاوت های فردی، نقش مهمی در تقویت تشخیص مسئله، تحلیل اطلاعات، تولید راه حل های گوناگون، ارزیابی گزینه ها، تصمیم گیری آگاهانه، تفکر انتقادی، خلاقیت و فراشناخت دانش آموزان تیزهوش ایفا می کند. همچنین مشخص شد که آموزش حافظه محور، فعالیت های یکنواخت و برنامه های فاقد چالش شناختی می توانند فرصت رشد توانایی حل مسئله را محدود سازند. بر این اساس، توجه به برنامه ریزی آموزشی مسئله محور، ارتقای توانمندی حرفه ای معلمان، اصلاح شیوه های ارزشیابی و فراهم سازی محیط های یادگیری کاوشگرانه برای رشد همه جانبه توانایی حل مسئله دانش آموزان تیزهوش ضرورت دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، حل مسئله ، دانش آموزان تیزهوش ، تفکر انتقادی ، خلاقیت ، فراشناخت