بررسی رابطه خودآگاهی و هیجانات ناشی از تدریس در معلمان (هنرآموزان) هنرستانهای قائمشهر

هیجان ها پدیده هایی ذهنی زیستی هدفمند و اجتماعی هستند که با درک فردی از توانایی های خود ارتباط دارند و هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین خودآگاهی و هیجانات ناشی از تدریس در معلمان (هنرآموزان هنرستان های قائمشهر) می باشد. جامعه آماری ۱۶۵ تن از هنرآموزان هنرستان های دخترانه و پسرانه شهرستان قائمشهر که در سال تحصیلی ۹۷-۹۶ مشغول به فعالیت بودند و با استفاده از فرمول کوکران ۱۱۴ تن آنان با روش انتخاب تصادفی به صورت برابر از هر دو جنس مرد و زن انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد استفاده شده است و روایی محتوایی ابزار پژوهش با نظر کارشناسان و متخصصان تایید شد. پایایی ابزار تحقیق با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ سنجیده شد. برای رابطه بین متغیرها آزمون های آماری آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون و آزمون کلموگروف اسمیرنف به کار گرفته شد. در تجزیه تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۱ استفاده شد. یافته های تحقیق بیان می کند بین خودآگاهی و هیجانات ناشی از تدریس در معلمان (هنرآموزان هنرستان های قائمشهر) رابطه معناداری وجود دارد. شدت رابطه همبستگی قوی بین متغیرها را نشان می دهد. نتایج آزمون تی نشان می دهد که اختلاف معنی داری بین میانگین های خودآگاهی و هیجان ناشی از تدریس در هنرآموزان زن و مرد وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی ، مهارت آموزشی معلم ، خودآگاهی از دانش زمینه معلم ، هیجان ، لذت هیجان ، خشم ، هیجان اضطراب