پیش بینی سازگاری اجتماعی براساس سبک های دلبستگی و پایگاه هویت من در دانش آموزان متوسطه دوم شهر قم

هدف پژوهش حاضر پیش بینی سازگاری اجتماعی براساس سبک های دلبستگی پایگاه هویت من در دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهر قم بوده است. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری کلیه دانش آموزان متوسطه ۲ شهر قم در سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به تعداد ۲۹۶۳۴ بودند؛ نمونه آماری این پژوهش با محاسبه جدول کرجسی مورگان ۳۵۳ نفر به روش در دسترس انتخاب گردید. ابزار پژوهش مقیاس سازگاری اجتماعی دانش آموزان سینها و سینگ AISS (۱۹۹۳)، پرسشنامه سبک های دلبستگی کولینز و رید RAAS (۱۹۸۷)، پرسشنامه پایگاه هویت من برزونسکی ISI_۶G (۱۹۹۲) بود. داده ها به روش رگرسیون چند متغیره تحلیل شدند. در نتایج پژوهش حاضر ۰/۴۰ تغییرات سازگاری اجتماعی بوسیله متغیرهای سبک دلبستگی و پایگاه هویت من تعیین گردید. سبک دلبستگی به میزان ۰/۴۰ درصد و پایگاه هویت من به میزان ۱۶ درصد تغییرات سازگاری اجتماعی را پیش بینی کردند. نتایج بین سازگاری اجتماعی دختر و پسر تفاوت قابل ملاحظه ای را نشان نداد. بر اساس نتایج مولفه های دلبستگی اجتنابی، دوسوگرا و اضطرابی با سازگاری اجتماعی رابطه منفی و معنی دار داشتند و دلبستگی ایمن رابطه مثبت و معنی دار را نشان داد. از مولفه های پایگاه هویت من نیز هویت اطلاعاتی و هنجاری رابطه مثبت و هویت سردرگم رابطه منفی و معنی دار با سازگاری اجتماعی را تعیین کردند. طبق نتایج بدست آمده بین متغیرهای مورد بررسی سبک دلبستگی پیش بینی کننده مناسبتری برای سازگاری اجتماعی بود.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، سبک های دلبستگی ، پایگاه هویت من