نقد انسان شناسی جان هیک از منظر علامه مصباح یزدی

اعتقاد جان هیک در مورد انسان به این شکل می باشد که ایشان انسان را موجودی فقط شامل جسم می داند که با مرگ نابود می شود و خداوند با قدرت نامتناهی خود می تواند مجدد انسان را باز آفرینی کند و به گونه ای بشود که بدل انسان در جهانی دیگر که به زندگی خودش ادامه بدهد البته جان هیک معتقد است که این بدل همان کپی نیست، نقد اصلی جان هیک در زمینه انسان شناسی از منظر علامه مصباح یزدی این مورد می باشد که او باید این توانایی را داشته باشد بدلی که از انسان ساخته می شود را عین انسان دنیوی بداند ولی ایشان در اثبات این مساله ناتوان است و به همین جهت ایشان انسان اخروی و انسان دنیوی را عرفی می داند. نقد بعدی که از منظر علامه مصباح یزدی می توانیم به نظریه جان هیک داشته باشیم که جان هیک وجود روح را نمی پذیرد و وجود حقیقی انسان را همان بدن می داند ایشان نمی تواند اثبات کند، بدن اخروی همان بدن دنیوی می باشد، در حالی که معاد جسمانی در کنار روح پذیرفتنی و قابل قبول است. نقد دیگری که از منظر علامه مصباح به مبانی انسان شناسی جان هیک وارد است در زمینه انسان شناسی از منظر جان هیک ارزش های اخلاقی و معنوی برقراری عدالت به صورت کامل و حکمت الهی بی معنا می شود.

کلیدواژه ها:

نقد ، انسان شناسی ، جان هیک ، علامه مصباح یزدی