اثربخشی روایت درمانی گروهی بر بازده های هیجانی دانش آموزان دارای افسردگی خفیف

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روایت درمانی گروهی بر بازده های هیجانی در دانش آموزان دارای افسردگی خفیف انجام شد. طرح پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دارای افسردگی خفیف بر اساس ملاک های راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی و پرسشنامه افسردگی بک، ویرایش دوم شهر اهر که اختلالات روانشناختی دیگر و مصرف داروهای ضدافسردگی نداشتند تشکیل می داد. نمونه آماری پژوهش شامل ۴۰ آزمودنی (۲۰ دختر، ۲۰ پسر) بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند و داوطلبانه انتخاب و در ۲ گروه ۲۰ نفره (۱۰ دختر، ۱۰ پسر) آزمایش و کنترل به شیوه تصادفی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های افسردگی بک ویرایش دوم، مقیاس عاطفه مثبت و منفی پاناس استفاده گردید. ابتدا همه نمونه ها به پرسشنامه های مذکور پاسخ دادند سپس برنامه روایت درمانی بر روی گروه آزمایش در ۱۰ جلسه اجرا شد و در نهایت پس آزمون از گروه آزمایش و کنترل گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که فرایند جلسات روایت درمانی گروهی باعث بهبود بازده های هیجانی در دانش آموزان دارای افسردگی خفیف گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (P<۰/۰۱). نتایج پژوهش حاضر بیانگر این است که روایت درمانی گروهی بر بازده های هیجانی دانش آموزان دارای افسردگی خفیف موثر است (P<۰/۰۱).

کلیدواژه ها:

بازده های هیجانی ، روایت درمانی ، افسردگی