اثربخشی ایمن سازی روانی بر سبک اسناد و پرخاشگری کودکان با نشانگان پرخاشگری

هدف کلی این تحقیق تعیین میزان تاثیر ایمن سازی روانی مبتنی بر برنامه ی تاب آوری پنسیلوانیا بر سبک اسناد و پرخاشگری کودکان ۹ ساله با نشانگان پرخاشگری بود. نوع مطالعه حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل با پیگیری ۱ ماه بعد می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه کودکان دختر و پسر پرخاشگر مدارس ابتدایی شهر تهران بود که با توجه به اینکه سن ۹ سال به عنوان متغیر کنترل لحاظ شده است، نمونه ی مورد نظر را از بین کودکان ۹ ساله با روش نمونه گیری در دسترس به تعداد ۶۸ نفر (۳۴ دختر و ۳۴ پسر) انتخاب کرده سپس به صورت تصادفی و به تعداد مساوی هر دو جنس و هر گروه در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد سبک اسناد کودکان نادین کازلو و ریچارد تانن بام (۱۹۹۶) و پرخاشگری شهیم (۱۳۸۵) بود. دو گروه آزمایش طی ۶ جلسه به مدت ۳ هفته (هر هفته دو جلسه و هر جلسه ۶۰ دقیقه) برنامه ایمن سازی مبتنی بر برنامه ایمن سازی پنسیلوانیا را دریافت کردند در حالی که گروه کنترل تنها از آموزش های متداول بهره مند شدند. قبل و بعد از مداخله پرسشنامه سبک اسناد کودکان توسط گروه های کنترل و آزمایش تکمیل شد و داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. شش هفته پس از اتمام مداخله گروه آزمایش مجددا پرسشنامه سبک اسناد کودکان را تکمیل کردند و در انتها داده های حاصل با استفاده از روش اندازه گیری مکرر تحلیل شد. نتایج نشان داد که برنامه ایمن سازی روانی مبتنی بر برنامه تاب آوری پنسیلوانیا سبک اسناد بدبینانه در کودکان ۹ ساله با نشانگان پرخاشگری را کاهش می دهد. همچنین برنامه ایمن سازی روانی مبتنی بر برنامه ی تاب آوری پنسیلوانیا سبک اسناد خوش بینانه در کودکان ۹ ساله با نشانگان پرخاشگری را افزایش می دهد. برنامه ایمن سازی روانی مبتنی بر برنامه ی تاب آوری پنسیلوانیا پرخاشگری در کودکان ۹ ساله با نشانگان پرخاشگری را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

ایمن سازی روانی ، برنامه ی تاب آوری ، سبک اسناد ، پرخاشگری