تربیت اخلاقی دانش آموزان و نقش نهاد مدرسه

تربیت اخلاقی یکی از بنیادی ترین ابعاد نظام تعلیم و تربیت به شمار می رود و نقشی اساسی در شکل گیری شخصیت فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. در دنیای معاصر تحولات فرهنگی، اجتماعی و فناوری ارزش های اخلاقی را با چالش های جدی مواجه ساخته و ضرورت توجه هدفمند به تربیت اخلاقی را بیش از پیش آشکار کرده است. در این میان نهاد مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد رسمی تربیتی پس از خانواده مسئولیت خطیری در نهادینه سازی ارزش ها، هنجارها و فضایل اخلاقی برعهده دارد. مدرسه نه تنها محل انتقال دانش و مهارت های شناختی بلکه محیطی برای یادگیری رفتارهای اخلاقی، مسئولیت پذیری، اجتماعی، احترام متقابل و پایبندی به ارزش های انسانی است. تعامل روزمره دانش آموزان با معلمان، مدیران و همسالان فرصتی بی بدیل برای شکل گیری نگرش ها و باورهای اخلاقی فراهم می سازد. با این حال، ضعف برنامه ریزی تربیتی، غلبه نگاه آموزشی، صرف کاهش نقش الگویی معلمان و ناهماهنگی میان اهداف آموزشی و تربیتی اثربخشی تربیت اخلاقی در مدارس را با محدودیت هایی مواجه کرده است. هدف این مقاله تبیین مفهوم تربیت اخلاقی دانش آموزان و بررسی نقش نهاد مدرسه در تحقق آن است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی ابعاد، چالش ها و کارکردهای مدرسه در تربیت اخلاقی می پردازد. نتایج نشان می دهد که مدرسه، در صورت برخورداری از برنامه ریزی هدفمند، معلمان آگاه و فضای تربیتی مناسب می تواند نقشی موثر و پایدار در پرورش اخلاقی دانش آموزان ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، دانش آموزان ، نهاد مدرسه ، ارزشهای اخلاقی ، تعلیم و تربیت