بررسی روابط ذهن آگاهی با سرگردانی ذهنی خود به خودی و انعطاف پذیری شناختی با نقش واسطه ای اضطراب در دانش آموزان دبیرستانی

هدف پژوهش حاضر بررسی روابط ذهن آگاهی با سرگردانی ذهنی خود به خودی و انعطاف پذیری شناختی با نقش واسطه ای اضطراب را در دانش آموزان دبیرستانی بود. در چارچوب یک طرح توصیفی همبستگی ۳۰۰ نفر دانش آموز دختر دبیرستانی شهر مسجدسلیمان در سال ۱۳۹۵ به روش نمونه گیری تصادفی مرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های پژوهش حاضر را تکمیل نمودند. داده های گردآوری شده با روش مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شد. بر مبنای یافته ها، مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم مدل همگی معنادار شدند و مدل از برازش مناسبی با داده ها برخوردار بود. این نتایج نشان می دهد که ذهن آگاهی به دلیل نقشی که در کاهش اضطراب دارد، در بهبود انعطاف پذیری شناختی و کاهش سرگردانی ذهنی خود به خودی موثر است.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، انعطاف پذیری شناختی ، اضطراب ، سرگردانی ذهنی خود به خودی