تبیین بهزیستی شغلی کارکنان بر اساس حمایت سازمانی ادراک شده با میانجیگری تاب آوری شغلی

هدف پژوهش حاضر با هدف تبیین بهزیستی شغلی کارکنان بر اساس حمایت سازمانی ادراک شده با در نظرگیری نقش میانجی تاب آوری شغلی انجام شد. روش این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان شاغل در شعب بانک های خصوصی شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۳۸۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه حمایت سازمانی ادراک شده، مقیاس تاب آوری شغلی و پرسشنامه بهزیستی شغلی استفاده شد. روایی محتوایی ابزارها با نظر متخصصان و روایی سازه از طریق تحلیل مدل اندازه گیری بررسی شد. پایایی ابزارها نیز با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که حمایت سازمانی ادراک شده اثر مثبت و معناداری بر بهزیستی شغلی کارکنان دارد. همچنین، حمایت سازمانی ادراک شده اثر مثبت و معناداری بر تاب آوری شغلی داشت و تاب آوری شغلی نیز به طور مثبت و معنادار بهزیستی شغلی کارکنان را پیش بینی کرد. افزون بر این، نقش میانجی تاب آوری شغلی در رابطه بین حمایت سازمانی ادراک شده و بهزیستی شغلی کارکنان تایید شد. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت کارکنانی که از حمایت سازمانی ادراک شده بیشتری برخوردارند توانایی بالاتری در مقابله با فشارها، تغییرات و چالش های محیط کار داشته و در نتیجه سطح بالاتری از بهزیستی شغلی را تجربه می کنند. بنابراین تقویت حمایت سازمانی ادراک شده و ارتقای تاب آوری شغلی می تواند نقش موثری در بهبود بهزیستی شغلی کارکنان بانک های خصوصی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حمایت سازمانی ادراک شده ، تاب آوری شغلی ، بهزیستی شغلی ، مدل یابی معادلات ساختاری