نقش واسطه ای راهبردهای مقابله با استرس در رابطه بین تاب آوری با رضایت شغلی معلمان ابتدایی شهرستان مرودشت

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای راهبردهای مقابله با استرس در رابطه بین تاب آوری و رضایت شغلی معلمان ابتدایی شهرستان مرودشت انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان شاغل در مدارس ابتدایی دولتی و غیر دولتی شهرستان مرودشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و با روش نمونه گیری تصادفی ساده ۳۳۰ پرسشنامه توزیع و در نهایت ۳۲۰ پرسشنامه معتبر جمع آوری شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا، پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون و سیاهه مقابله با استرس اندلر و پارکر استفاده شد. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در پژوهش های پیشین در سطح مطلوب گزارش شده و روایی آنها نیز در مطالعات داخلی و خارجی تایید گردیده است. داده های حاصل در دو سطح توصیفی و استنباطی تحلیل شد. در سطح استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون برای رابطه بین متغیرها و برای بررسی نقش واسطه ای از روش میانجیگری چندگانه با استفاده از الگوی پیشنهادی پریچر و هیز (۲۰۰۸) بهره گرفته شد. نتایج نشان داد بین تاب آوری و رضایت شغلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین از میان سبک های مقابله با استرس تنها سبک مقابله مسئله مدار با رضایت شغلی رابطه معنادار داشت. سبک مقابله مسئله مدار نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین تاب آوری و رضایت شغلی ایفا کرد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای مقابله با استرس ، تاب آوری ، رضایت شغلی