اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر خود ناتوان سازی ادعایی و باورهای هویتی دانش آموزان دختر متوسطه

پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی از نوع مطالعات نیمه تجربی با گروه آزمایش و کنترل بود که با هدف اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر خودناتوان سازی ادعایی و باورهای هویتی دانش آموزان دختر متوسطه اجرا شد. در این پژوهش از میان دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم منطقه ۱۴ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ نمونه ای به حجم ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس به صورت داوطلبانه انتخاب شدند که به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره قرار گرفتند. متغیرها با استفاده از جلسات اثر بخشی درمان شناختی رفتاری و پرسشنامه اندازه گیری شدند. تحلیل آماری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با روش تحلیل کواریانس انجام شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که درمان شناختی رفتاری بر خودناتوان سازی ادعایی و باورهای هویتی دانش آموزان دختر متوسطه موثر است.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، خودناتوان سازی ادعایی ، باورهای هویتی