رابطه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی با تفکر انتقادی و خودارزشمندی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر نهاوند

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی با تفکر انتقادی و خودارزشمندی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر نهاوند بوده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه انجام توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری این تحقیق کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر نهاوند در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد که تعداد آنها ۲۳۴۸ نفر است. جامعه نمونه در این پژوهش بر اساس جدول گرجسی و مورگان تعداد ۳۳۰ نفر بودند که به صورت تصادفی از بین جامعه مورد مطالعه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر نهاوند انتخاب و پرسشنامه در بین آنان توزیع و جمع آوری گردید. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه های - پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی - پرسشنامه خودارزشمندی کروکر، لاهتانن، کوپر و بویورثی (۲۰۰۳) و - پرسشنامه تفکر انتقادی ریکتس (۲۰۰۳) مورد استفاده قرار گرفت. روش های تجزیه و تحلیل داده ها آزمون ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ انجام گرفت. نتایج نشان داد که راهبردهای یادگیری خودتنظیمی اثر مستقیم و معنی داری بر تفکر انتقادی و خودارزشمندی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر نهاوند دارد و یادگیری خودتنظیمی پیش بینی کننده تفکر انتقادی و خودارزشمندی دانش آموزان است. همچنین نتایج نشان دهنده این است که راهبردهای فراشناختی پیش بینی کننده قوی تری برای خودارزشمندی و راهبردهای شناختی پیش بینی کننده قوی تری برای تفکر انتقادی می باشد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای یادگیری خودتنظیمی ، تفکر انتقادی ، خودارزشمندی