اثر کاربرد بقایای گندم مالچ سطحی در مقابل مخلوط با خاک بر واکنش های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی ذرت علوفه ای (Zea mays L) تحت شرایط کم آبیاری

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر دو روش مدیریت بقایای گندم مالچ سطحی و مخلوط با خاک بر شاخص های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی ذرت علوفه ای رقم سینگل کراس ۷۰۴ تحت سطوح مختلف کم آبیاری آبیاری کامل، کم آبیاری ملایم %۷۵ و کم آبیاری شدید ۵۰ نیاز آبی در شهرستان خرم آباد در سال زراعی ۱۴۰۳ انجام گرفت. آزمایش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. نتایج نشان داد که کم آبیاری شدید در مقایسه با آبیاری کامل محتوای نسبی آب برگ (RWC) را از ۸۴.۳ به ۵۹.۹، کلروفیل کل را از ۲.۵۳ به ۱.۱۸ میلی گرم بر گرم وزن تر و عملکرد بیولوژیک را از ۴۸.۲ به ۲۴.۱ تن در هکتار کاهش داد. در مقابل میزان پرولین از ۴.۲۵ به ۲۱.۵۲ میکرومول بر گرم وزن تر، قندهای محلول کل از ۱۸.۴۸ به ۶۸.۲۵ میلی گرم بر گرم وزن خشک و فعالیت آنزیم های کاتالاز (CAT) و پراکسیداز (POD) به ترتیب ۱۵۱ و ۸۲ درصد افزایش یافت. در بین روش های مدیریت بقایا، تیمار مالچ سطحی بقایای گندم نسبت به تیمار مخلوط با خاک و شاهد (بدون بقایا) تاثیر بهتری داشت. در شرایط کم آبیاری شدید کاربرد مالچ سطحی در مقایسه با شاهد باعث افزایش ۲۴.۲ RWC، ۲۶۱% کلروفیل کل و ۱۸.۶% عملکرد بیولوژیک گردید. همچنین این تیمار میزان پرولین را ۲۸.۸%، قندهای محلول را ۱۷.۴% و فعالیت آنزیم های CAT و POD را به ترتیب ۱۵.۶ و ۱۴.۹% کاهش داد که نشان دهنده کاهش سطح تنش اکسیداتیو در گیاه تحت تاثیر مالچ سطحی است.

کلیدواژه ها:

ذرت علوفه ای ، کم آبیاری ، بقایای گندم ، مالچ سطحی ، آنزیم های آنتی اکسیدان ، پرولین ، کلروفیل