اثر نانوذرات رس بر خواص مکانیکی چند سازه حاصل از سبوس برنج و پلی اتیلن سنگین

نانوکامپوزیت چوب پلاستیک که از اختلاط پلیمر به عنوان ماتریس و الیاف لیگنوسلولزی به عنوان تقویت کننده و سازگارکننده به عنوان عامل جفت کننده، ماتریس با استفاده از فناوری نانو حاصل می گردد که برخی از مواد افزودنی جهت بهبود و افزایش خواص کاربردی به آنها افزوده می شود. در این تحقیق اثر نانوذرات رس بر خواص فیزیکی و مکانیکی چندسازه چوب پلاستیک با استفاده از سبوس برنج و پلی اتیلن سنگین مورد پژوهش قرار گرفت. سبوس برنج یکی از پسماندهای محصولات کشاورزی می باشد که به طور طبیعی نسبتا فیبری است و برای آماده شدن و استفاده در تولید تخته به انرژی کمی نیاز دارد. برای این منظور نمونه ها در سه سطح ۳۰، ۴۰ و ۵۰ درصد سبوس برنج به عنوان ماده تقویت کننده و پلی اتیلن دانسیته سنگین به عنوان پلیمر و همچنین نانورس در سطوح ۳ و ۵ درصد و سازگارکننده MAPE به مقدار ۳ درصد وزنی ثابت مورد استفاده قرار گرفته و پس از مخلوط شدن توسط دستگاه اکسترودر دوماردونه غیرهمسو گرد، اکسترود گردیدند؛ سپس در دستگاه خردکن به گرانول تبدیل شدند در ادامه توسط دستگاه اتوکلاو خشک گردیدند، سپس جهت تهیه نمونه های آزمونی استاندارد از دستگاه قالب گیری تزریقی (RIM) استفاده گردید. نمونه ها تحت آزمایشات مکانیکی شامل مقاومت و مدول خمشی، مقاومت و مدول کششی، مقاومت به ضربه قرار گرفتند. در آزمایشات مکانیکی نتایج نشان داد در مورد مقاومت خمشی و مقاومت کششی در اثر متقابل، استفاده از سبوس برنج در سطح ۵۰ درصد و نانورس در سطح ۵ درصد موجب بهبود خواص نانوکامپوزیت گردید. در مورد مدول خمشی و مدول کششی و مقاومت به ضربه در اثر متقابل استفاده از سبوس برنج در سطح ۵۰ درصد و نانورس در سطح ۳ درصد، موجب افزایش خواص نانوکامپوزیت گردید.

کلیدواژه ها:

نانوکامپوزیت ، چوب پلاستیک ، سبوس برنج ، پلی اتیلن سنگین ، قالب گیری تزریقی