بررسی خواص مکانیکی کامپوزیت حاصل از سبوس برنج و پلی اتیلن با دانسیته سنگین

کامپوزیت چوب پلاستیک که به اختصار WPC نامیده می شود از ترکیب دو فاز طبیعی (چوب و دیگر مواد لیگنوسلولوزی) و مصنوعی (پلیمر) تشکیل شده و ویژگی های هر دو ماده تشکیل دهنده اش را داراست. نانوکامپوزیت ها دسته ای از مواد مرکب هستند که از ۲ یا چند جزء تشکیل شده به صورتی که تعامل بین یک جزء نانوساختار با دیگر اجزاء، باعث ایجاد ویژگی هایی شده که نسبت به خواص هر کدام از اجزاء برتری دارند. در این پژوهش ساخت کامپوزیت چوب پلاستیک با استفاده از سبوس برنج، پلی اتیلن دانسیته سنگین و نانورس و تاثیر آن بر مقاومت های مکانیکی مورد مطالعه قرار گرفت. برای این منظور نمونه ها در سه سطح ۵۰، ۴۰ و ۶۰ درصد سبوس برنج به عنوان ماده تقویت کننده و پلی اتیلن دانسیته سنگین به عنوان پلیمر و همچنین نانورس در سطوح ۰، ۴ و ۸ درصد و سازگارکننده MAPE به مقدار ۳ درصد وزنی ثابت مورد استفاده قرار گرفت و پس از خشک شدن توسط دستگاه اکسترودر دو ماردونه غیر همسو گرد کولین، در دماهایی که به ترتیب ۱۵۰-۱۵۵ و ۱۶۰-۱۶۵ درجه سانتیگراد بوده و سرعت ۷۰ RPM اکسترود گردید، سپس در دستگاه خردکن نیمه صنعتی آسیاب گردیدند. بعد از آن به مدت ۴ ساعت در اتوکلاو با دمای ۸۰ درجه سانتیگراد خشک گردیدند. در این مرحله جهت تهیه نمونه های آزمونی استاندارد از دستگاه قالب گیری تزریقی (RIM) استفاده گردید. نمونه ها تحت آزمایش های مکانیکی شامل مقاومت و مدول خمشی، مقاومت و مدول کششی، مقاومت به ضربه و مقاومت به جذب آب ۲ و ۲۴ ساعت قرار گرفتند.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت چوب پلاستیک ، نانوکامپوزیت ، سبوس ، رس ، قالب گیری تزریقی ، اکسترودر