تاثیر سطوح مختلف اسید هیومیک بر صفات مرفولوژیکی گل رز

هدف از مقاله حاضر بررسی تاثیر سطوح مختلف اسید هیومیک بر صفات مرفولوژیکی گل رز می باشد. طرح آزمایشی به صورت طرح بلوک کامل تصادفی با پنج تکرار به صورت گلدانی انجام شد. فاکتور مورد بررسی شامل چهار سطح صفر، ۲، ۳ و ۵ گرم در هزار از اسید هیومیک می باشد. برای اندازه گیری کلروفیل و کارتنوئید از روش آرنون (۱۹۴۹) استفاده شد. میزان فلاونوئید کل به کمک روش چانگ و همکاران (۲۰۰۲) و اندازه گیری اسانس از برگ خشک شده با دستگاه کلونجر و به روش تقطیر با آب انجام شد. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار SAS و مقایسه میانگین تیمارها به کمک روش LSD انجام پذیرفت. طبق نتایج به دست آمده بیشترین میزان قطر ساقه در تیمار اسید هیومیک ۵ گرم در هزار با میانگین ۰/۶ سانتیمتر، بیشترین میزان وزن خشک بوته در تیمار اسید هیومیک ۵ گرم در هزار با میانگین ۲/۱۶ گرم، بیشترین میزان کلروفیل در تیمار اسید هیومیک ۵ گرم در هزار با میانگین ۳/۱ و بیشترین میزان فلاونوئید کل در تیمار اسید هیومیک ۵ گرم در هزار با میانگین ۲/۵ g-۱fw حاصل شده است که بیانگر اثرات مثبت اسید هیومیک بر رشد گل رز است.

کلیدواژه ها:

اسید هیومیک ، صفات مرفولوژیکی گل رز