استفاده از میکروارگانیسم اسپیرولینا برای ساخت دیوارهای سبز شهری به منظور کاهش آلودگی هوا

آلودگی هوا یکی از چالش های اساسی کلان شهرها است که پیامدهای گسترده ای بر کیفیت زندگی شهروندان دارد. این پژوهش به بررسی امکان سنجی به کارگیری دیوار سبز جلبکی با استفاده از ریز جلبک اسپیرولینا به عنوان راهکاری نوین در بهبود کیفیت هوا می پردازد. اسپیرولینا قابلیت جذب بالای کربن دی اکسید آلاینده های هوا و تولید اکسیژن را داراست. علاوه بر این، زیست توده ای با ارزش غذایی و اقتصادی تولید می کند. در این مطالعه شرایط بهینه رشد این ریز جلبک و سیستم های پرورش آن بررسی شد. نتایج نشان داد که بهره گیری از دیوارهای سبز جلبکی می تواند رویکردی پایدار و نوآورانه برای کاهش آلودگی هوا و ارتقای کیفیت محیط زیست شهری در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آلودگی هوا ، اسپیرولینا ، دیوار سبز ، فتوبیوراکتور ، فتوسنتز