ارزیابی عملکرد نوررسانی و پایداری زیست محیطی بتن شفاف حاوی مواد بازیافتی با رویکرد معماری سبز

در دهه های اخیر صنعت ساختمان به یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان انرژی و تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای تبدیل شده است. استفاده از مصالح نوین با رویکرد بهینه سازی مصرف انرژی و بهره گیری از مواد بازیافتی راهکاری موثر در جهت توسعه پایدار شهری محسوب می شود. بتن شفاف (Translucent Concrete) به عنوان مصالحی هوشمند با قابلیت انتقال نور طبیعی، پتانسیل بالایی در کاهش مصرف برق و ارتقای کیفیت فضاهای داخلی دارد. در این پژوهش، ضمن بررسی فناوری های نوین تولید بتن شفاف با استفاده از مواد بازیافتی (شیشه های ضایعاتی و باطله های صنعتی)، عملکرد نوررسانی و ویژگی های مکانیکی آن مورد ارزیابی قرار گرفته است. همچنین با بهره گیری از روش تحلیل چرخه حیات (LCA) تاثیرات زیست محیطی این محصول در مقایسه با بتن معمولی و دیوارهای پرده ای شیشه ای (GCW) تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد بتن شفاف با ۴ فیبر نوری و جایگزینی ۲۵ درصد ماسه با پودر شیشه بازیافتی ضمن حفظ مقاومت فشاری بالای ۳۰ مگاپاسکال می تواند مصرف برق سالانه یک ساختمان اداری را تا ۳۲ درصد کاهش دهد. مطالعه موردی برای شهر تهران نیز حاکی از دوره بازگشت سرمایه ۴.۲ ساله برای این فناوری است.

کلیدواژه ها:

بتن شفاف ، فیبر نوری ، مواد بازیافتی ، تحلیل چرخه حیات (LCA) ، معماری سبز ، بهینه سازی انرژی