نقش استاندارد WELL v۲ در طراحی فضاهای داخلی سلامت محور

افزایش زمان حضور انسان در فضاهای داخلی موجب شده کیفیت محیط های ساخته شده به یکی از عوامل تعیین کننده سلامت جسمی و روانی کاربران تبدیل شود در حالی که رویکردهای رایج معماری پایدار عمدتا بر کاهش مصرف انرژی و اثرات زیست محیطی تمرکز داشته اند رویکردهای سلامت محور با تاکید بر کیفیت محیط داخلی ارتباط مستقیم میان طراحی معماری و رفاه انسانی را مورد توجه قرار می دهند پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معیارهای طراحی مبتنی بر استانداردهای ساختمان سلامت محور در ارتقای تجربه زیسته، کاربران به تحلیل مولفه های موثر بر کیفیت محیط داخلی شامل کیفیت هوا، نور طبیعی، آسایش حرارتی، شرایط آکوستیکی، تحرک فیزیکی و تعاملات اجتماعی می پردازد نتایج تحلیل نشان می دهد بهبود همزمان این شاخص ها موجب افزایش تمرکز ذهنی، کاهش تنش های فیزیولوژیکی ارتقای رضایت محیطی و بهبود عملکرد کاربران در فضاهای معماری می شود. یافته ها بیانگر آن است که ادغام معیارهای سلامت در مراحل اولیه طراحی معماری می تواند کیفیت زیست پذیری فضاهای معاصر را به طور معناداری ارتقا داده و چارچوبی کاربردی برای توسعه ساختمان های انسان محور فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

معماری سلامت محور ، کیفیت محیط داخلی ، طراحی انسان محور ، نور طبیعی ، سازماندهی فضایی