کاربرد هوش مصنوعی و کلان داده در مدیریت بافتهای فرسوده با تاکید بر سرمایه اجتماعی و حقوق شهروندی

بافت های فرسوده شهری به عنوان یکی از کلانی ترین چالش های مدیریت شهری در ایران نیازمند راهکارهای نوین و یکپارچه هستند. این پژوهش با هدف تبیین نقش فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی و کلان داده در پایش و ساماندهی این بافت ها با تاکید بر حفظ و تقویت سرمایه اجتماعی و حقوق شهروندی انجام شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل ثانویه داده ها و مطالعات کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با تحلیل تصاویر ماهواره ای و داده های شهری با دقتی بیش از ۹۰ درصد پهنه های فرسوده را شناسایی و اولویت بندی نماید. از سوی دیگر پلتفرم های دیجیتال مشارکت امکان درگیر کردن ذی نفعان محلی در فرآیند تصمیم گیری را فراهم کرده و احساس تعلق مکانی و سرمایه اجتماعی را ارتقا می دهند. مدل پیشنهادی این پژوهش در سه لایه «فناورانه»، «مشارکتی اجتماعی» و «حقوقی حکمرانی» طراحی شده است. نتایج نشان می دهد تلفیق این سه لایه می تواند ضمن کاهش ۳۵ درصدی زمان اجرای پروژه ها و ۲۰ درصدی هزینه ها منجر به افزایش ۵۵ درصدی رضایتمندی ساکنان و تضمین حقوق شهروندی آنان شود. این الگو می تواند چارچوبی عملیاتی برای مدیران و برنامه ریزان شهری در مواجهه هوشمند با پدیده فرسودگی شهری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کلان داده ، بافت فرسوده شهری ، سرمایه اجتماعی ، حقوق شهروندی ، حکمرانی هوشمند