مشارکت دیجیتال در حکمرانی شهری

تحول دیجیتال در دهه های اخیر الگوهای حکمرانی شهری را دستخوش دگرگونی بنیادین ساخته است. یکی از مفاهیم کلیدی این تحول مشارکت دیجیتال شهروندان است که به کارگیری فناوری های اطلاعات و ارتباطات (ICT)، پلتفرم های دولت الکترونیک و شبکه های اجتماعی را برای تقویت فرایند تصمیم سازی شهری ممکن می سازد. پژوهش حاضر با رویکرد مروری به بررسی ابعاد، نظری مدل های مفهومی و چالش های مشارکت دیجیتال در حکمرانی شهری می پردازد. نتایج مرور ادبیات نشان می دهد که مشارکت دیجیتال هم ابزار و هم هدف حکمرانی هوشمند به شمار می رود و در صورتی به موفقیت می انجامد که همراه با ارتقای سواد دیجیتال، شفافیت داده و اعتماد نهادی باشد. در پایان چارچوبی تلفیقی برای توسعه مشارکت دیجیتال در مدیریت شهری ایران پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

مشارکت دیجیتال ، حکمرانی ، شهری ، شهر هوشمند ، دولت الکترونیک ، نوآوری اجتماعی