مدیریت مهندسی و تاثیر آن بر پایداری و بهره وری ساختمانها

هر افزایش تقاضای جهانی برای ساخت و ساز همراه با محدودیت منابع طبیعی، افزایش مصرف انرژی و تشدید بحرانهای زیست محیطی ضرورت بازنگری در شیوه های طراحی و مدیریت پروژه های ساختمانی را آشکار ساخته است. در این میان پایداری و بهره وری به عنوان دو مولفه اساسی در معماری معاصر مطرح شده اند. با این حال دستیابی به ساختمان های پایدار و بهره ور صرفا از طریق راهکارهای طراحی امکان پذیر نبوده و نیازمند به کارگیری رویکردهای مدیریتی و مهندسی در تمامی مراحل چرخه عمر ساختمان است. مدیریت مهندسی به عنوان یک رویکرد نظام مند با تلفیق اصول مهندسی و مدیریت نقش مهمی در بهینه سازی تصمیم گیری ها، تخصیص منابع و هماهنگی میان رشته ای ایفا می کند. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل نقش مدیریت مهندسی در ارتقای پایداری و بهره وری ساختمان ها از طریق مرور جامع و تحلیلی پژوهش های پیشین است. روش تحقیق مطالعه مروری تحلیلی منابع علمی معتبر در حوزه معماری، مدیریت پروژه و ساختمان پایدار می باشد. یافته ها نشان می دهد که مدیریت مهندسی می تواند از طریق کاهش مصرف انرژی، بهینه سازی هزینه ها، افزایش کیفیت ساخت و بهبود عملکرد ساختمان در دوره بهره برداری نقش تعیین کننده ای در تحقق اهداف پایداری و بهره وری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت مهندسی ، پایداری ، ساختمان ، بهره وری ، معماری ، چرخه عمر ساختمان