بررسی نقش واقعیت مجازی در متاورس در ارزیابی و شبیه سازی مصالح نوین معماری پیش از اجرای فیزیکی رویکردی کاربردی در طراحی و ساخت

تحولات فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر فرآیند طراحی و ساخت معماری را با تغییرات بنیادین مواجه کرده است. در این میان واقعیت مجازی و متاورس به عنوان فناوری های نوظهور امکان شبیه سازی تجربه و ارزیابی عناصر معماری را پیش از اجرای فیزیکی فراهم آورده اند. هدف این پژوهش بررسی نقش واقعیت مجازی در بستر متاورس در ارزیابی و شبیه سازی مصالح نوین معماری پیش از مرحله اجرا و تبیین ظرفیت های آن در بهبود فرآیند تصمیم گیری طراحی است. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که روش های سنتی ارزیابی مصالح، علی رغم اهمیت فنی، در بازنمایی کامل کیفیت فضایی و تجربه ادراکی کاربران محدودیت دارند. در مقابل، محیط های متاورسی مبتنی بر واقعیت مجازی با فراهم کردن تجربه فضایی غوطه ور، ارزیابی ادراکی فضایی، شبیه سازی رفتار نوری و امکان مشارکت همزمان ذی نفعان نقش موثری در تکمیل ارزیابی فنی مصالح نوین ایفا می کنند. نتایج حاکی از آن است که یکپارچه سازی داده های فنی مصالح با تجربه کاربر در محیط های متاورسی می تواند به کاهش عدم قطعیت های طراحی، کاهش ریسک های اجرایی و ارتقای کیفیت نهایی پروژه های معماری منجر شود. با این حال این فناوری به عنوان ابزاری مکمل در کنار روش های سنتی ارزیابی قابل تعریف است و جایگزین کامل آزمایش های فیزیکی محسوب نمی شود.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، متاورس ، مصالح نوین ، معماری ، شبیه سازی دیجیتال ، ارزیابی ادراکی فضایی