ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان بافت فرسوده و حاشیه نشین شهری با طراحی شهری

یکی از چالش هایی که شهرهای امروز ایران و به خصوص کلان شهرها با آن روبه رو هستند موضوع بافت های فرسوده است. هدف از ارائه این پژوهش طراحی شهری بافت های فرسوده حاشیه نشین شهر که فاقد میراث ویژه تاریخی - فرهنگی هستند، می باشد که موجب افزایش کیفیت زندگی شهروندان این محدوده های شهری شود. همچنین این مقاله به بررسی روش های بهسازی در بافت های فرسوده پرداخته و با نگاهی اجمالی بافت های فرسوده و مناطق حاشیه نشین شهری را مورد کند و کاو قرار می دهد. این پژوهش دارای ماهیتی توصیفی-تحلیلی و همچنین تفسیری است و با استفاده از منابع اسنادی و کتابخانه ای داده های مورد نیاز جمع آوری و گردآوری شده اند. برای بهسازی مناطق حاشیه نشین و بافت های فرسوده داخل شهرها می بایست با اصلاح اقتصاد و قدرت بخشیدن به توان مالی خانوارها و تدوین سیاست های تشویقی به بهسازی این بافت ها پرداخت که در خاتمه مطالعه حاضر برخی از مشکلات و دلایل به وجود آمدن آن ها و همچنین راه حل هایی برای بهسازی ارائه خواهد شد که در اختیار معماران و شهرسازان مربوط قرار گیرد و مثمر ثمر باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، بافت فرسوده ، محدوده حاشیه شهری ، بهسازی ، طراحی شهری