بررسی آموزشی تاثیر طراحی بیوفیلیک بر کاهش استرس و افزایش رضایت محیطی فضاهای آموزشی

امروزه با افزایش فشارهای تحصیلی و روانی در محیط های دانشگاهی توجه به کیفیت فضاهای آموزشی و نقش آنها در ارتقای سلامت روان دانشجویان بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. طراحی بیوفیلیک به عنوان یکی از رویکردهای نوین معماری با ایجاد ارتباط میان انسان و طبیعت و بهره گیری از عناصری همچون نور طبیعی، پوشش گیاهی، تهویه مناسب، دید به مناظر طبیعی، حضور آب و استفاده از مصالح طبیعی می تواند در بهبود کیفیت محیط های آموزشی نقش موثری ایفا کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر طراحی بیوفیلیک بر کاهش استرس و افزایش رضایت محیطی دانشجویان دانشگاه است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد مرور مطالعات و منابع علمی مرتبط، به بررسی مولفه های طراحی بیوفیلیک و تاثیر آنها بر شاخص های روان شناختی دانشجویان پرداخته است. در این راستا نقش ویژگی های کالبدی محیط آموزشی در ایجاد احساس آرامش، افزایش تمرکز و بهبود تجربه حضور دانشجویان مورد توجه قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در میان مولفه های طراحی بیوفیلیک دسترسی به نور طبیعی، ارتباط بصری با طبیعت، حضور پوشش گیاهی و استفاده از عناصر و مصالح طبیعی، نقش برجسته ای در بهبود ادراک دانشجویان از محیط و کاهش فشارهای روانی دارند. همچنین نحوه سازماندهی و تلفیق این عناصر با ساختار فضایی محیط آموزشی در شکل گیری احساس آرامش و رضایت محیطی اهمیت بیشتری نسبت به حضور منفرد عناصر طبیعی دارد. از این رو توجه همزمان به مولفه های طبیعی و کیفیت سازماندهی فضایی در طراحی محیط های آموزشی می تواند زمینه ایجاد فضاهایی حمایت کننده از سلامت روان، افزایش رضایت محیطی و بهبود تجربه حضور دانشجویان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

طراحی بیوفیلیک ، استرس ، رضایت محیطی ، فضاهای آموزشی ، دانشجویان دانشگاه