تحلیل اثر تضمین مستقل بر ادراک اعتبار گزارش های پایداری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

این پژوهش با هدف تحلیل اثر تضمین مستقل بر ادراک اعتبار گزارش های پایداری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. با وجود رشد چشمگیر گزارشگری پایداری در سطح جهانی، افزایش حجم افشا به تنهایی اعتبار اطلاعات ارائه شده را تضمین نمی کند و پدیده هایی نظیر سبزشویی و جداسازی مسئولیت اجتماعی شرکتی شکاف اعتمادی میان شرکت ها و ذینفعان ایجاد کرده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی و همبستگی است که با رویکرد ترکیبی موازی (کمی-کیفی) اجرا شده است. داده های کمی شامل ۳۱۲ مشاهده سال شرکت از ۶۴ شرکت بورسی طی دوره ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ (۱۰۸ مشاهده مرتبط با گزارش های دارای تضمین) با استفاده از رگرسیون پانل با اثرات ثابت سال و صنعت، تحلیل رویداد-پژوهی و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شد. داده های پیمایشی از طریق پرسشنامه پنج بعدی ادراک اعتبار با مشارکت ۲۷۴ نفر از چهار گروه ذینفع کلیدی و داده های کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته با ۲۴ خبره گردآوری و تحلیل شد. نتایج نشان داد که وجود تضمین مستقل بر ادراک اعتبار گزارش های پایداری اثر مثبت و معناداری دارد (۰.۲۴۱B، ۴۸۲، ۰.۰۱). کیفیت تضمین نیز اهمیت دارد؛ تضمین توسط موسسات BigF در سطح معقول با دامنه پوشش گسترده تر و مبتنی بر استانداردهای بین المللی اثر قوی تری بر ادراک اعتبار داشته است. تحلیل رویدادپژوهی نشان داد انتشار گزارش های پایداری تضمین شده با بازده غیرعادی انباشته مثبت و معنادار همراه است (CAR میانگین ۲۰۱۲ در پنجره [۵۵]). در بررسی اثرات تعدیل گر، حاکمیت شرکتی، اندازه شرکت و پایبندی به استانداردهای GRI رابطه تضمین اعتبار را تقویت می کنند در حالی که اثر تعدیل گر صنعت معنادار نبود. این پژوهش با تایید نظریه های علامت دهی، نمایندگی، مشروعیت و ذینفعان در بستر یک بازار نوظهور خاورمیانه، شواهد تجربی جدیدی به ادبیات بین المللی می افزاید و توصیه هایی برای سازمان بورس و اوراق بهادار، شرکت ها و ارائه دهندگان خدمات تضمین ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تضمین مستقل ، ادراک اعتبار ، گزارشگری پایداری ، بورس اوراق بهادار تهران ، نظریه علامت دهی ، رگرسیون پانل