نوآوری سازمانی در مدیریت شهری، یکی از الزامات اساسی برای سازگاری شهرداری ها پاسخگویی موثر به نیازهای روزافزون شهروندان

نوآوری سازمانی در مدیریت شهری، یکی از الزامات اساسی برای سازگاری شهرداری ها با تغییرات اجتماعی، فناورانه، اقتصادی و زیست محیطی و پاسخگویی موثر به نیازهای روزافزون شهروندان به شمار می رود. شهرداری ها دیگر صرفا نهادهایی برای ارائه خدمات سنتی شهری نیستند، بلکه در فضای جدید مدیریت شهری باید بتوانند نیازهای متغیر شهروندان را شناسایی، اولویت بندی و در کوتاه ترین زمان به خدمات و راهکارهای مناسب تبدیل کنند. در این میان، نوآوری سازمانی می تواند از طریق اصلاح فرایندهای اداری، توسعه شیوه های جدید ارائه خدمات، بهره گیری از فناوری های نوین، تقویت مشارکت کارکنان و شهروندان و ایجاد انعطاف پذیری در ساختار مدیریتی، توان پاسخگویی شهرداری را افزایش دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر نوآوری سازمانی بر توانمندی شهرداری در پاسخگویی به نیازهای جدید شهروندان تدوین شده است. در این رویکرد، نوآوری سازمانی مفهومی فراتر از استفاده از فناوری تلقی شده و ابعادی مانند نوآوری در فرایندها، نوآوری در خدمات، نوآوری مدیریتی، یادگیری سازمانی، مشارکت کارکنان و پذیرش ایده های جدید را دربرمی گیرد. مطالعات حوزه مدیریت عمومی نشان می دهند که نوآوری در بخش عمومی می تواند با ارتقای کیفیت خدمات، افزایش رضایت و اعتماد شهروندان و تقویت ظرفیت پاسخگویی سازمان های عمومی ارتباط داشته باشد. (Wiley Online Library) از سوی دیگر، در محیط شهری معاصر، شهروندان انتظار دارند شهرداری ها نه تنها به درخواست های آنان پاسخ دهند، بلکه در شناسایی نیازهای نوظهور نیز فعال و آینده نگر باشند. بنابراین، توانمندی شهرداری برای پاسخگویی را می توان در مولفه هایی همچون سرعت پاسخ، کیفیت پاسخ، دسترسی پذیری خدمات، انعطاف پذیری، حل مسئله و میزان توجه به دیدگاه شهروندان بررسی کرد. بر این اساس، مقاله حاضر تلاش می کند رابطه میان ظرفیت نوآوری سازمانی و توان شهرداری در پاسخگویی به نیازهای جدید شهروندان را از منظر مدیریتی و خدمات شهری تبیین کند. اهمیت موضوع از آنجا ناشی می شود که نوآوری، در صورت استقرار در ساختار و فرهنگ سازمانی شهرداری، می تواند زمینه گذار از مدیریت واکنشی به مدیریت پیش نگر و شهروندمدار را فراهم سازد.