رابطه انعطاف پذیری روانشناختی و سرمایه های روانشناختی معلمان مقطع متوسطه شهرستان ساوه با نقش میانجیگری ساختار انگیزشی

هدف پژوهش حاضر، تعیین برازندگی رابطه انعطافپذیری روانشناختی و سرمایه های روانشناختی معلمان مقطع شهر ساوه با نقش میانجیگر ساختار انگیزشی بود. این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بوده که برای تجزیه و تحلیل اطلاعات، از روش معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری شامل تمامی معلمان مقطع متوسطه مدارس دخترانه و پسرانه شهر ساوه که در سال تحصیلی۱۴۰۵-۱۴۰۴بودند که از میان آنها ۲۸۳ نفر به صورت غیر تصادفی در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های انعطافپذیری روانشناختی دنیس و وندروال، (۲۰۱۰) ، سرمایه روانشناختی وتانز و همکاران، (۲۰۰۷) ، ساختار انگیزشی کاکس و کلینگر، (۲۰۰۴) پاسخ دادند. داده های به دست آمده با روش تحلیل عاملی تاییدی و نرمافزار ۲۴AMOS تجزیه و تحلیل شد. نتایج معادلات ساختاری نشان داد همه شاخصهای برازندگی حاصل از تحلیل از برازش قابل قبول مدل ساختاری با داده های گردآوری شده حمایت میکنند. ضریب مسیر کل بین انعطافپذیری روانشناختی و سرمایه روان شناختی مثبت و معنادار است و ضریب مسیر بین ساختار انگیزشی انطباقی با سرمایه روانشناختی مثبت و ضریب مسیر بین ساختار انگیزشی غیرانطباقی با سرمایه روانشناختی منفی و معنادار استهمچنین ضریب مسیر غیر مستقیم بین انعطافپذیری روانشناختی و سرمایه روانشناختی مثبت و معنادار است. علاوه بر این انعطافپذیری روانشناختی از طریق ساختار انگیزشی انطباقی و از طریق ساختار انگیزشی غیر انطباقی به صورت مثبت و معنادار با سرمایه روانشناختی رابطه دارد. براین اساس میتوان گفت در بین معلمان مقطع متوسطه ساختار انگیزشی انطباقی و غیر انطباقی به صورت مثبت و معنادار رابطه بین انعطافپذیری روانشناختی و سرمایه روانشناختی را میانجیگری میکند نتایج پژوهش حاضر میتواند یک پیشنهاد عملی برای استفاده از این بینش ها به نفع معلمان مدارس متوسطه شامل اجرای برنامه های توسعه حرفهای هدفمند مفید باشد.