تحلیل روش های شناسایی و ثبت درآمدهای پایدار شهرداری

پایداری درآمدی شهرداری ها به توانایی آن ها در ایجاد، شناسایی، اندازه گیری، ثبت و وصول منابعی وابسته است که در طول زمان قابل پیش بینی، قانونی و متناسب با هزینه های مستمر خدمات شهری باشند. در این میان، تشخیص نادرست ماهیت درآمد یا ثبت آن صرفا بر مبنای وجه نقد می تواند میان درآمد واقعی، درآمد تحقق یافته و درآمد وصول شده فاصله ایجاد کند و تصمیم های بودجه ای را از واقعیت مالی دور سازد. هدف این مقاله تحلیل روش های شناسایی و ثبت درآمدهای پایدار شهرداری با تمرکز بر شهرداری تبریز است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی پیمایشی و تحلیلی است. جامعه آماری پیشنهادی شامل کارکنان واحدهای درآمد، مالی، حسابداری، خزانه داری، حسابرسی داخلی، شهرسازی، برنامه و بودجه و واحدهای مرتبط شهرداری تبریز است. برای نشان دادن قالب تحلیل، نمونه ای ۳۵۶ نفره به صورت داده نمونه در نظر گرفته شد. در روش تحلیل، قضاوت های زبانی پاسخ دهندگان با اعداد فازی مثلثی نمایش داده، با روش مرکز ثقل فازی زدایی و سپس برای رتبه بندی روش های شناسایی و ثبت و برآورد رابطه میان کیفیت ثبت و پایداری درآمد تحلیل شد. یافته های نمونه نشان می دهد ایجاد بانک اطلاعات مودیان و املاک، طبقه بندی قانونی و تفصیلی منابع، ثبت تعهدی درآمد، تطبیق مستمر با وصول و گزارش جداگانه مطالبات، مهم ترین روش های پیشنهادی هستند. ضریب مسیر نمونه بین کیفیت شناسایی و ثبت درآمد پایدار و قابلیت پیش بینی درآمد ۰٫۷۶ به دست آمد. نتیجه آن است که درآمد پایدار تنها با افزایش عناوین درآمدی ایجاد نمی شود؛ بلکه به زنجیره ای از تشخیص حقوقی، ثبت حسابداری، کنترل وصول و گزارشگری قابل اتکا نیاز دارد.