رابطه هوش معنوی با یادگیری درس ریاضی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران

یادگیری درس ریاضی یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود و عوامل متعددی بر کیفیت آن تاثیرگذار هستند. در سال های اخیر، پژوهشگران علاوه بر عوامل شناختی، به نقش متغیرهای روان شناختی و معنوی در بهبود عملکرد تحصیلی توجه ویژه ای داشته اند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه هوش معنوی و مولفه های آن با یادگیری درس ریاضی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه منطقه ۲۱ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۳۹۷–۱۳۹۶ بود که از میان آنان ۳۵۳ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش معنوی کینگ (۲۰۰۸) شامل چهار مولفه تفکر وجودی انتقادی، تولید معنای شخصی، آگاهی متعالی و گسترش حالت آگاهانه استفاده شد و میزان یادگیری درس ریاضی بر اساس نمرات دانش آموزان در این درس اندازه گیری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های همبستگی پیرسون انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد بین هوش معنوی و یادگیری درس ریاضی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین هر چهار مولفه هوش معنوی شامل تفکر وجودی انتقادی، تولید معنای شخصی، آگاهی متعالی و گسترش حالت آگاهانه با یادگیری درس ریاضی رابطه مثبت و معناداری دارند. بر این اساس، تقویت ابعاد مختلف هوش معنوی می تواند به عنوان یکی از راهکارهای ارتقای یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس ریاضی مورد توجه برنامه ریزان آموزشی و مسئولان نظام تعلیم و تربیت قرار گیرد.