کاربست الگوی کلاس معکوس در بهبود یادگیری مستقل

تحول در شیوه های پداگوژیک جهت گذار از انفعال آموزشی به عاملیت فراگیران، ضرورت بازآفرینی ساختارهای یاددهی-یادگیری را دوچندان ساخته است. این پژوهش با هدف واکاوی نقش و اثرگذاری کاربست الگوی کلاس معکوس بر بهبود و ارتقای یادگیری مستقل دانش آموزان به انجام رسیده است. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، کیفی با رویکرد تحلیلی-استنادی است که داده های آن از طریق فیش برداری از اسناد و مقالات معتبر علمی گردآوری و با تحلیل محتوای استقرایی واکاوی شدند. یافته های پژوهش نشان داد که واگذاری مسئولیت درک مفاهیم پایه به خارج از کلاس، مهارت های مدیریت زمان و خودتنظیمی را تقویت کرده و به توسعه ابعاد فراشناختی و خودپایشی می انجامد. همچنین بازتعریف نقش معلم به تسهیل گر و پویایی تعاملات مسئله محور درون کلاسی، انگیزش درونی و عاملیت یادگیرندگان را افزایش می دهد؛ هرچند تحقق پایدار این امر نیازمند مدیریت چالش های زیرساختی و طراحی دقیق فعالیت ها است. در نتیجه، الگوی کلاس معکوس با بازطراحی فضای آموزشی، مسیری کارآمد برای پرورش استقلال و خودراهبری تحصیلی دانش آموزان به شمار می آید.