بررسی چالش های آموزگاران ابتدایی در ایجاد احساس تعلق دانش آموزان به کلاس و مدرسه

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 45

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_809

تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405

چکیده مقاله:

احساس تعلق دانش آموزان به کلاس و مدرسه یکی از مولفه های مهم در شکل گیری تجربه مطلوب آموزشی، مشارکت تحصیلی، روابط اجتماعی سازنده و سازگاری روانی اجتماعی آنان است. دانش آموز زمانی می تواند مدرسه را محیطی امن، حمایتگر و معنادار تلقی کند که در آن احساس کند دیده می شود، مورد پذیرش قرار می گیرد، روابط مثبتی با معلم و همسالان دارد و حضور او برای جامعه مدرسه ارزشمند است. در این میان، معلم به عنوان یکی از نزدیک ترین عوامل انسانی در محیط مدرسه، نقش مهمی در شکل گیری و تقویت احساس تعلق دانش آموزان ایفا می کند؛ بااین حال، ایفای این نقش با چالش های متعددی همراه است. هدف مقاله حاضر بررسی چالش های معلمان در ایجاد احساس تعلق دانش آموزان به کلاس و مدرسه و تبیین عوامل موثر بر این فرایند است. رویکرد پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی و تحلیل ادبیات علمی مرتبط با احساس تعلق مدرسه ای، روابط معلم دانش آموز، مشارکت تحصیلی و اقلیم کلاس درس است. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که کیفیت رابطه عاطفی میان معلم و دانش آموز با مشارکت تحصیلی و پیامدهای آموزشی ارتباط معناداری دارد و روابط مثبت معلم دانش آموز می تواند زمینه مشارکت بیشتر دانش آموز در فعالیت های مدرسه را فراهم کند (رودا و همکاران، ۲۰۱۱؛ رودا و همکاران، ۲۰۱۷). همچنین شواهد جدیدتر نشان می دهد که نزدیکی و صمیمیت در رابطه معلم دانش آموز با احساس تعلق بیشتر به مدرسه همراه است، درحالی که تعارض در این رابطه می تواند احساس تعلق دانش آموز را تضعیف کند (ایالونا و همکاران، ۲۰۲۴). از مهم ترین چالش های معلمان در این زمینه می توان به تراکم کلاس، تفاوت های فردی و فرهنگی دانش آموزان، محدودیت زمانی، فشارهای آموزشی، دشواری مدیریت رفتارهای مسئله ساز، ضعف ارتباط خانه و مدرسه، نابرابری در فرصت مشارکت، و ضرورت برقراری هم زمان اقتدار و حمایت عاطفی اشاره کرد. بر این اساس، تقویت مهارت های ارتباطی و عاطفی معلمان، توجه به تفاوت های فردی و فرهنگی، ایجاد فرصت مشارکت واقعی برای دانش آموزان، کاهش روابط مبتنی بر طرد و برچسب زنی و توسعه اقلیم حمایتگر کلاس می تواند در افزایش احساس تعلق دانش آموزان موثر باشد. در مجموع، ایجاد تعلق مدرسه ای فرایندی فردی و مقطعی نیست، بلکه نتیجه تعامل مستمر میان معلم، دانش آموز، همسالان، خانواده و ساختار مدرسه است.

نویسندگان

شیما سادات جزینی زاده

کارشناسی علوم تربیتی، شاغل در آموزش و پرورش بم، مقطع ابتدایی، دبستان عباس صیادی زاده