تحلیل اثرات چرخه های بازخورد هوشمند بر بهبود مستمر تدریس معلمان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 63

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_785

تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحولات شتابان فناوری های آموزشی و گسترش کاربرد هوش مصنوعی، تحلیل یادگیری و سامانه های داده محور، زمینه شکل گیری رویکردهای جدیدی را برای ارتقای کیفیت تدریس و توسعه حرفه ای معلمان فراهم کرده است. یکی از رویکردهای نوظهور در این زمینه، استفاده از چرخه های بازخورد هوشمند است؛ چرخه ای که در آن داده های حاصل از فرایند تدریس و یادگیری به صورت مستمر گردآوری، تحلیل و تفسیر شده و نتایج آن برای اصلاح روش تدریس، طراحی فعالیت های آموزشی و تصمیم گیری های بعدی مورد استفاده قرار می گیرد. هدف مقاله حاضر، تحلیل اثرات چرخه های بازخورد هوشمند بر بهبود مستمر تدریس معلمان و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آنها بازخورد داده محور می تواند کیفیت عملکرد آموزشی را ارتقا دهد. رویکرد پژوهش، مروری تحلیلی است و با بررسی ادبیات علمی مرتبط با بازخورد آموزشی، ارزشیابی تکوینی، تحلیل یادگیری، توسعه حرفه ای معلمان و فناوری های هوشمند انجام شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که بازخورد زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که صرفا به اعلام نتیجه محدود نباشد، بلکه اطلاعاتی روشن درباره وضعیت موجود، میزان فاصله با هدف آموزشی و اقدام بعدی برای بهبود ارائه کند (هتی و تیمپرلی، ۲۰۰۷). همچنین، ارزشیابی تکوینی زمانی به بهبود آموزش منجر می شود که اطلاعات حاصل از آن در تصمیم های واقعی معلم درباره ادامه، اصلاح یا بازطراحی تدریس به کار گرفته شود (بلک و ویلیام، ۲۰۰۹). در این چارچوب، چرخه بازخورد هوشمند می تواند از طریق شناسایی الگوهای یادگیری، تشخیص نقاط ضعف و قوت تدریس، ارائه بازخورد به موقع، پیشنهاد راهکارهای اصلاحی و ارزیابی مجدد نتایج، فرایند تدریس را از یک فعالیت نسبتا ایستا به فرایندی پویا و خوداصلاح گر تبدیل کند. یافته های مطالعات جدید درباره تحلیل یادگیری نیز نشان می دهد که استفاده از داده های آموزشی می تواند ظرفیت بازخورددهی و تصمیم گیری آموزشی را افزایش دهد، هرچند اثربخشی آن به کیفیت داده، سواد داده ای معلم، تفسیر صحیح اطلاعات و پیوند آن با دانش حرفه ای و تصمیم های آموزشی وابسته است. بنابراین، چرخه های بازخورد هوشمند را می توان ابزاری برای جایگزین کردن «اصلاح پس از پایان آموزش» با «بهبود مستمر در جریان آموزش» دانست. بر اساس تحلیل انجام شده، موفقیت این رویکرد مستلزم طراحی سامانه های ساده، قابل اعتماد، شفاف و معلم محور و نیز تقویت مهارت های تحلیل داده و بازاندیشی حرفه ای معلمان است.

نویسندگان

سیده محبوبه سیدعلیان

دبیرستان فرزانگان دوره دوم سمنان

عارفه اکرامی

کارشناسی فناوری اطلاعات،شاغل در آموزش و پرورش تایباد، مقطع متوسطه اول،مدرسه امام خمینی ۱۵خرداد

محمد فیض

آموزش و پرورش استان سمنان