طراحی مدل توسعه حرفه ای تلفیقی مبتنی بر شواهد برای معلمان دوره متوسطه

توسعه حرفه ای معلمان در دوره متوسطه، به دلیل تغییرات سریع در دانش، فناوری، نیازهای یادگیری دانش آموزان و پیچیده تر شدن نقش های حرفه ای معلم، دیگر نمی تواند صرفا به دوره های آموزشی کوتاه مدت و انتقال یک سویه اطلاعات محدود شود. هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل توسعه حرفه ای تلفیقی مبتنی بر شواهد برای معلمان دوره متوسطه است؛ مدلی که بتواند میان آموزش رسمی، یادگیری مدرسه محور، یادگیری مشارکتی، بازخورد حرفه ای، خودارزیابی و استفاده از شواهد حاصل از فرایند تدریس ارتباطی منسجم ایجاد کند. رویکرد پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های علمی مرتبط با توسعه حرفه ای معلمان، یادگیری حرفه ای مشارکتی و بهبود تدریس است. بررسی شواهد نشان می دهد برنامه های توسعه حرفه ای اثربخش معمولا دارای ویژگی هایی همچون تمرکز بر محتوای تخصصی و برنامه درسی، یادگیری فعال، فرصت تمرین و کاربرد، همکاری میان معلمان، دریافت بازخورد مستمر، تداوم زمانی و پیوند مستقیم با مسائل واقعی کلاس درس هستند. (دیجیتال ابجکت آی دی) همچنین یافته های TALIS نشان می دهد اگرچه مشارکت معلمان در برخی شکل های آموزش ضمن خدمت گسترده است، شکل های عمیق تر همکاری حرفه ای مانند مشاهده همکار، مربیگری و یادگیری مشارکتی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند؛ درحالی که همین اشکال همکاری با خودکارآمدی بالاتر و استفاده بیشتر از روش های فعال و شناختی تدریس ارتباط دارند. (OECD) بر این اساس، مدل پیشنهادی پژوهش از چند مولفه به هم پیوسته شامل نیازسنجی حرفه ای مبتنی بر شواهد، آموزش تخصصی و محتوایی، یادگیری مشارکتی، مشاهده و بازخورد همتایان، مربیگری حرفه ای، اقدام پژوهی، کاربرد فناوری و هوش مصنوعی، خودارزیابی و پایش پیامدهای آموزشی تشکیل شده است. در این مدل، توسعه حرفه ای فرایندی خطی و مقطعی تلقی نمی شود، بلکه چرخه ای مستمر از تشخیص نیاز، یادگیری، اجرا، جمع آوری شواهد، بازاندیشی و اصلاح عملکرد است. انتظار می رود به کارگیری چنین الگویی بتواند زمینه ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان متوسطه، بهبود کیفیت تدریس، افزایش خودکارآمدی، تقویت فرهنگ همکاری حرفه ای و در نهایت ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان را فراهم سازد.