بکارگیری مدیریت دانش برای تجاری سازی تجربیات موفق تربیتی در شبکه های مدارس
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 51
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_742
تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1405
چکیده مقاله:
مدیریت دانش در نظام های آموزشی، رویکردی راهبردی برای شناسایی، ثبت، سازمان دهی، اشتراک گذاری و بهره برداری از دانش و تجربیات ارزشمند معلمان و مدیران مدارس محسوب می شود. بسیاری از مدارس در طول فعالیت خود، تجربیات تربیتی موفقی در زمینه هایی همچون مدیریت کلاس، بهبود تعامل معلم و دانش آموز، ارتقای مشارکت والدین، پیشگیری از مشکلات رفتاری، تقویت انگیزش تحصیلی و ایجاد محیط یادگیری اثربخش کسب می کنند؛ بااین حال، بخش قابل توجهی از این دانش به صورت فردی و ضمنی باقی مانده و با جابه جایی نیروهای انسانی یا پایان فعالیت افراد، امکان انتقال و استفاده مجدد از آن کاهش می یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی به کارگیری مدیریت دانش برای تجاری سازی تجربیات موفق تربیتی در شبکه های مدارس انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی با رویکرد مروری و کتابخانه ای است و با تمرکز بر مفاهیم مدیریت دانش، یادگیری سازمانی، اشتراک دانش، نوآوری آموزشی، شبکه های مدرسه ای و تجاری سازی دانش تربیتی، ابعاد مسئله را تحلیل می کند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که ایجاد نظام منسجم مدیریت دانش می تواند تجربیات تربیتی موفق را از سطح دانش فردی به دارایی دانشی سازمانی تبدیل کند. در این فرایند، شناسایی و مستندسازی تجربیات، اعتبارسنجی علمی و تربیتی، ایجاد بانک دانش، اشتراک گذاری بین مدارس، تبدیل تجربه به الگوها و بسته های آموزشی قابل انتقال و در نهایت طراحی سازوکارهای عرضه و بهره برداری اقتصادی از دانش، اهمیت اساسی دارد. تجاری سازی تجربیات تربیتی به معنای کالایی کردن صرف فرایند آموزش نیست، بلکه می تواند به شکل تولید بسته های آموزشی، خدمات مشاوره ای، دوره های توانمندسازی معلمان، الگوهای مدیریتی، محتوای تخصصی و راهکارهای قابل انتقال میان مدارس تحقق یابد. نتایج همچنین بیانگر آن است که موفقیت این فرایند به عواملی مانند فرهنگ سازمانی دانش محور، اعتماد میان مدارس، مشارکت فعال معلمان، حمایت مدیران، زیرساخت های دیجیتال، نظام ارزیابی کیفیت، مالکیت فکری و توجه به ملاحظات اخلاقی وابسته است. بر این اساس، شبکه های مدارس می توانند با ایجاد سازوکارهای نظام مند برای گردش دانش و تبدیل تجربیات موفق به محصولات و خدمات آموزشی، ضمن جلوگیری از تکرار خطاها و اتلاف منابع، زمینه توسعه نوآوری تربیتی، ارتقای کیفیت آموزشی و ایجاد ارزش اقتصادی و حرفه ای از دانش موجود در مدارس را فراهم کنند. بنابراین، مدیریت دانش را می توان حلقه واسط میان تجربه تربیتی، یادگیری سازمانی، نوآوری آموزشی و تجاری سازی دانش در شبکه مدارس دانست.
نویسندگان
محمد صفا
دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد رشته مدیریت آموزشی دانشگاه تهران